Categorie

Cultureel landschap

In deze categorie vind je alle Unesco-sites waarbij door menselijke activiteit een landschap is ontstaan van uitzonderlijke kwaliteiten.

Cultureel landschap

Lang leve de lol; tijdens Renaissance ontpopte Loire-vallei zich tot koninklijk feestdomein

Van de paar honderd kastelen die de Loire-streek rijk is, bezoeken we als eerste die van Blois. “Volgens de architectuurboekjes is dit magnifieke château een schoolvoorbeeld van de vroege Franse renaissance, Ech Nie.”

“Hmmm, kan je dat misschien op het terras wat nader toelichten, Ech Wel? Zulk soort verhalen smaken altijd beter met een wijntje…”

“Natuurlijk, madame! Joie de vivre, nietwaar?”

Lees verder
Cultureel landschap

Leraar geschiedenis tart lot studente op universiteit Coimbra

Begin 8e eeuw is de catastrofe bijna compleet. De Moren zijn het Iberische schiereiland binnengevallen en hebben de christenheid praktisch geheel weggevaagd. Gelukkig houden de dappere Asturiërs in het noorden moedig stand en starten ze vanuit hun smalle leefgebied (het enige stukje grond wat de katholieken nog resteert) de tegenaanval. Erg voorspoedig gaat het echter niet, want als driehonderd jaar later op het kasteel van Guimarães de kleine Alfons wordt geboren, is de zogenaamde Reconquista nog steeds in volle gang.

Lees verder
Brede kloof in rotsen met meer op de achtergrond
Cultureel landschap

Magische kloof in IJsland schiep eerst de wereld, toen democratie

Terwijl vrouwlief zich in haar nieuwe mantel een ongeluk zweet, geniet ik bij aankomst van een heerlijk zonnetje. “Gotsiemijne Ech Wel. Had je nou niet effe van tevoren kunnen zeggen dat het hier zo warm is…”

“Hoezo? Je wist toch dat we naar IJsland gingen?”

“Ja, naar IJsland ja. Dan verwacht ik toch geen stralend lenteweer? Ik rekende op bittere kou…”

“Op bittere kou? Hoe kom je daar nou bij? Dit is Groenland niet hoor!”

Lees verder
Cultureel landschap

Melk en wijn leiden in de Wachau naar de poorten van het Paradijs

Wijn is altijd al met het goddelijke verbonden geweest. De oude Grieken hadden in Dionysos hun eigen wijngod, de Romeinen aanbaden een godheid genaamd Bacchus en met de komst van het christendom bleek Jezus ook al een wijnliefhebber. “Sommigen noemden hem zelfs een dronkaard, Ech Nie. En dat die water in wijn veranderde was natuurlijk ook niet zomaar. Dat was het eerste wonder dat Hij verrichtte.”

“Maar waarom beklimmen we dan in Jezusnaam deze berg, Ech Wel? Dan kunnen we toch veel beter ergens een wijntje gaan drinken? Ik denk dat de Heer daar pas echt behagen in zou scheppen.”

Lees verder