Category

Industrieel

In deze categorie vind je alle Unesco-sites die zijn toe te schrijven aan de industrie of de industriële revolutie.

Industrieel

Op het Canal du Midi laten vernuftige waterwerken iedereen sprakeloos

Terwijl we genoten van een pannetje mosselen in de vissershaven van Sète informeerde ik Ech Nie over het feit dat vroeger, toen de Fransen van Bordeaux naar het zuiden wilden varen, (“dus van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee”), die tocht ongeveer vier weken duurde. “Het Canal du Midi bestond nog niet en daarom moest eerst rondom het Iberische schiereiland worden genavigeerd.”

“Oh, dus de Franse schippers konden Spanje en Portugal niet omzeilen?”

“Jawel, die moesten ze juist wél omzeilen…”

“Nee, ik bedoel, daar konden ze niet omheen?”

“Jawel, dat zeg ik toch, daar moesten ze juist wél omheen!”

Ik was nog maar net begonnen of de boot was alweer aan.

Lees verder
Een van de vier scheepsliften in La Louvière
Industrieel

Scheepsliften Wallonië getuigen van zwart verleden

Net als het weer is ook de rest van La Louvière vandaag grauw en grijs. Troosteloze arbeidershuisjes, rolluiken voor de ramen en een algeheel gevoel van verlatenheid. Dit is het Centrum van het Waalse steenkoolbekken, een vervallen mijnstreek in het Belgische zuiden. Ooit gonsde het hier van de bedrijvigheid maar sinds de laatste mijn in 1984 zijn deuren sloot, hangt over het gebied een schaduw van armoede en ontreddering. “Geweldig”, denk ik, en parkeer m’n auto aan de oever van het Centrumkanaal.

Lees verder
Fagusfabriek
Industrieel

De Fagusfabriek is gewoon hartstikke bijzonder

Weinig opsmuk, rechte lijnen, glas, staal en baksteen, op het eerste gezicht is de Fagusfabriek weinig bijzonder. Gewoon een gebouw zoals er zovelen zijn. Toch waren het juist deze eigenschappen die Unesco deed besluiten het pand op zijn honderdste verjaardag te verblijden met de status werelderfgoed. Ech Nie begrijpt er zoals gewoonlijk helemaal niks van. “Wat is er nou bijzonder aan gewoon?”

“Omdat dit bij oplevering juist bijzonder ongewoon was, Ech Nie. Sterker nog, anno 1911 was dit een regelrechte sensatie!”

Lees verder
Zollverein
Industrieel

Zech je Zollverein, zech je kolenmijn

In februari 2014 liep ik al een tijdje rond met de gedachte om een bezoek te brengen aan een kolenmijn in het Duitse Ruhrgebied. Niet echt een site waar ik vooraf hoge verwachtingen van had, maar wel één die zich op relatief korte afstand van Rotterdam (220 kilometer) bevond. Omdat er na 4 jaar erfgoedjagen ook niet zo veel nabijgelegen Unesco-monumenten over waren hakte ik de knoop door en kondigde Ech Nie Zeche Zollverein aan. “Wat zechie?”, vroeg Ech Nie achterdochtig.

Lees verder
Woudagemaal
Industrieel

Op stoom bij het Woudagemaal

Terwijl we nog druk discussieerden over onze ervaringen op Schokland parkeerden we de auto op het bijna lege parkeerterrein van het tweede werelderfgoed van de dag; het ir. D. F. Woudagemaal in Lemmer. De twee plaatsen liggen op nauwelijks een half uurtje rijden van elkaar en in die tijd was het ons niet gelukt om overeenstemming te bereiken over de vraag of Schokland nou éch wel of éch nie van universeel belang was. “In ieder geval is het Woudagemaal een mooie aanvulling”, gaf ik Ech Nie te kennen, “want ook hier hebben de Hollanders een aardig robbertje met het water gevochten.”

Lees verder