Categorie

Industrieel

In deze categorie vind je alle Unesco-sites die zijn toe te schrijven aan de industrie of de industriële revolutie.

Zollverein
Industrieel

Zech je Zollverein, zech je kolenmijn

In februari 2014 liep ik al een tijdje rond met de gedachte om een bezoek te brengen aan een kolenmijn in het Duitse Ruhrgebied. Niet echt een site waar ik vooraf hoge verwachtingen van had, maar wel één die zich op relatief korte afstand van Rotterdam (220 kilometer) bevond. Omdat er na 4 jaar erfgoedjagen ook niet zo veel nabijgelegen Unesco-monumenten over waren hakte ik de knoop door en kondigde Ech Nie Zeche Zollverein aan. “Wat zechie?”, vroeg Ech Nie achterdochtig.

Lees verder
Woudagemaal
Industrieel

Op stoom bij het Woudagemaal

Terwijl we nog druk discussieerden over onze ervaringen op Schokland parkeerden we de auto op het bijna lege parkeerterrein van het tweede werelderfgoed van de dag; het ir. D. F. Woudagemaal in Lemmer. De twee plaatsen liggen op nauwelijks een half uurtje rijden van elkaar en in die tijd was het ons niet gelukt om overeenstemming te bereiken over de vraag of Schokland nou éch wel of éch nie van universeel belang was. “In ieder geval is het Woudagemaal een mooie aanvulling”, gaf ik Ech Nie te kennen, “want ook hier hebben de Hollanders een aardig robbertje met het water gevochten.”

Lees verder
Gebouwen van de Rammelsbergmijn in de sneeuw
Industrieel

Haar kerstmarkt en mijn queeste in Goslar

De dag na onze dodemansrit is Ech Nie nog steeds niet helemaal de oude. “Ja maar schat, luister nou eens; het vriest inmiddels allang niet meer en waarschijnlijk hebben ze ook al wel gestrooid. Heus, we kunnen nou ech wel weer naar Goslar.”

“Hmmm…”

“En denk eens aan onze Unesco-queeste, die kunnen we toch ook niet zomaar laten liggen?”

“Nou dat moet wel lukken hoor. Het is jouw queeste, niet de mijne…”

Lees verder
Vizcaya brug
Industrieel

Vizcaya brug, ijzersterk erfgoed aan het strand van Bilbao

Ik vertelde u al dat werelderfgoed Schokland geen echte “wauw-bestemming” was. Ach, dachten wij, dat kan de beste overkomen. Zelfs Unesco zit er blijkbaar wel eens naast. Helaas bleek vrij snel daarna dat Schokland niet het enige Unesco-missertje op de lijst was. Althans, dat was hoe Ech Nie er over dacht. Zij had namelijk geen zin zich te verdiepen in het hoe en waarom van een Unesco-kwalificatie en keek alleen maar naar het esthetische gedeelte van een site. Was die mooi of niet? Over de relativiteit van dat begrip, of de kortzichtigheid ervan, moest je haar verder niet lastig vallen.

Lees verder