Tag

Waterwerk

In artikelen met waterwerk als sleutelwoord vind je alle Unesco-sites waarbij een in het water opgetrokken bouwwerk een wezenlijk aandeel heeft gehad in de bijzondere en universele waarde van het monument.

Industrieel

Op het Canal du Midi laten vernuftige waterwerken iedereen sprakeloos

Terwijl we genoten van een pannetje mosselen in de vissershaven van Sète informeerde ik Ech Nie over het feit dat vroeger, toen de Fransen van Bordeaux naar het zuiden wilden varen, (“dus van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee”), die tocht ongeveer vier weken duurde. “Het Canal du Midi bestond nog niet en daarom moest eerst rondom het Iberische schiereiland worden genavigeerd.”

“Oh, dus de Franse schippers konden Spanje en Portugal niet omzeilen?”

“Jawel, die moesten ze juist wél omzeilen…”

Lees verder
Marmeren ruïnes van het Hraion op Samos
Archeologie

Ech Nie baart opzien met werelderfgoed Samos

Het lag niet helemaal in de lijn der verwachting, maar vorig najaar gebeurde het toch. Ech Nie wilde naar een werelderfgoedsite. “Wat gaan we nou krijgen?”, vroeg ik perplex. “Hoezo wil jij ineens naar Samos?”

“Vanwege het Heraion natuurlijk. Het heiligdom van de Griekse godin Hera.”

“Hè? Okee… En voor de rest gaat het wel goed met je?”

“Ja hoor, ben wel een beetje misselijk, maar voor de rest gaat het prima!”

Lees verder
brug en molen in Kinderdijk
Cultureel landschap

Tijdens molentocht Kinderdijk is het weer bar en boos

Het vriest dat het kraakt. Een meedogenloze oostenwind waait ons in het gezicht en doet vooral Ech Nie klappertanden van de kou. “Alsjeblieft Ech Wel, ik zie niks door de stuifsneeuw en de ijspegels hangen aan m’n neus. Toe, laten we de molens voor een andere keer bewaren.”

“Ben jij gek. Het gaat net zo lekker…”

“Maar ik sterf het bijna af, Ech Wel.”

“Sterven doe je als het dooit Ech Nie. Afzien hoort er gewoon bij…”

Lees verder
Een van de vier scheepsliften in La Louvière
Industrieel

Scheepsliften Wallonië getuigen van zwart verleden

Net als het weer is ook de rest van La Louvière vandaag grauw en grijs. Troosteloze arbeidershuisjes, rolluiken voor de ramen en een algeheel gevoel van verlatenheid. Dit is het Centrum van het Waalse steenkoolbekken, een vervallen mijnstreek in het Belgische zuiden. Ooit gonsde het hier van de bedrijvigheid maar sinds de laatste mijn in 1984 zijn deuren sloot, hangt over het gebied een schaduw van armoede en ontreddering. “Geweldig”, denk ik, en parkeer m’n auto aan de oever van het Centrumkanaal.

Lees verder
Woudagemaal
Industrieel

Op stoom bij het Woudagemaal

Terwijl we nog druk discussieerden over onze ervaringen op Schokland parkeerden we de auto op het bijna lege parkeerterrein van het tweede werelderfgoed van de dag; het ir. D. F. Woudagemaal in Lemmer. De twee plaatsen liggen op nauwelijks een half uurtje rijden van elkaar en in die tijd was het ons niet gelukt om overeenstemming te bereiken over de vraag of Schokland nou éch wel of éch nie van universeel belang was. “In ieder geval is het Woudagemaal een mooie aanvulling”, gaf ik Ech Nie te kennen, “want ook hier hebben de Hollanders een aardig robbertje met het water gevochten.”

Lees verder