Categorie

Archeologie

In deze categorie vind je alle Unesco-sites die zijn toe te schrijven aan oude, verdwenen beschavingen.

Viking met woeste rode baard en gigantische bijl stormt ten aanval
Archeologie

Naar het einde der tijden met de Vikingen van Hovgården

Vikingen. Het woord alleen al. Onmiddellijk zie ik woeste krijgers voor me, bebaard en bloeddorstig, die, zwaaiend met hun blinkende zwaarden, overal dood en verderf zaaien. Wat bezielde deze ooit vredelievende, Scandinavische boeren om zomaar hun langhuis te verlaten en uit roven en stropen te gaan?

Volgens de meest gangbare theorie lag de aanleiding voor deze plundertochten in enkele gewijzigde omstandigheden. Klimaatverandering en overbevolking gaven het eerste zetje en zucht naar vrouwen, goud en avontuur deden de rest. Nou vooral dat laatste dan, bedenk ik me, want onderweg naar Hovgården, een Vikingplaats 30 km buiten de Zweedse hoofdstad Stockholm, zie ik niks anders dan water en bos. “Overbevolking? M’n reet!”

Lees verder
Archeologie

Terug naar de Steentijd in de grot van Altamira

Onze vakantie is meestal zo opgebouwd dat we de ene dag lamlendig op het strand liggen (wat Ech Nie het liefste doet) en ons de andere dag vergapen aan het lokale werelderfgoed. (waar ik weer het meeste lol aan beleef). Geven en nemen noemen ze dat. Maar ja, als we dan op de terugweg zijn van een lange dag op het strand en we kómen toevallig langs de grot van Altamira…

“Wat nou, we moeten eerst nog even naar een Unesco-monument”, zegt Ech Nie licht gepikeerd, “dit is míjn stranddag hoor, en ik heb hartstikke honger!”

“Ja, ik weet het Ech Nie. Maar ja, we zijn nu zo dichtbij dat we er moeilijk aan voorbij kunnen rijden. Dat zou echt belachelijk zijn.”

Lees verder
Pont du Gard
Archeologie

Een achtervolging bij de Pont du Gard

“Kijk”, zei ik tegen Ech Nie, “wij Nederlanders mogen dan misschien de naam hebben, we waren heus niet de enige die een beetje met water om konden gaan. Om in hun dagelijkse behoeften te kunnen voorzien bouwden de Romeinen bijvoorbeeld ook al een hele infrastructuur.” Ech Nie reageerde niet. Wars van Romeinen en hun behoeftes bleef ze lekker stug uit haar autoraampje kijken en deed of ze me niet hoorde.

Lees verder
Onbewerkt vuursteen in Spiennes
Archeologie

Mijn gangen door de neolithische onderwereld van Spiennes

Omdat Ech Nie na ons bezoek aan Schokland was gaan twijfelen over de zin van onze queeste wilde ze voortaan, voorafgaand aan een werelderfgoedreis, weten om wat voor monument het ging. En niet alleen dat, maar ook waar het lag en hoe het was te bereiken. Op die manier dacht ze te kunnen bepalen of het patrimonium ook ech wel een bezoekje waard was. “Ik weet niet wat jou bezielt?!”, had ik opgemerkt, “maar wij gaan gewoon naar Spiennes hoor. Of je dat nou wilt of niet!”

Ze wilde niet.

Lees verder