werelderfgoedconferentie

Goedgemutst zag ik de werelderfgoedconferentie van 2026 tegemoet; zeker toen bekend werd dat Unesco voornemens was de D-Daystranden tot werelderfgoed te verklaren, (want die had ik reeds eerder in het jaar reeds bezocht) maar helaas kreeg ik kort daarvoor met enkele rampzalige queesties te maken. Eerst openbaarde zich tijdens het schilderen een lekkage vanuit de badkamer (“Ja meneer, er zit ech niks anders op dan die doucheruimte te vervangen) en daarna vertelde Ech Nie tussen neus en lippen door dat ze met “iemand” een weekendje naar de Ardennen ging. “Met iemand?”

Waarheen leidt de weg?, schreef ik op 11 augustus 2016, de eerste digitale regel van dit blog. Ik vervolgde mijn stukje met nog wat andere levensvragen: Wat is de zin van het leven? Waarom zijn wij hier? En wat willen we bereiken? Vragen die voor mij anno 2025 actueler zijn dan ooit. Want wat in 2010 begon op een niet zo zomerse dag in Plitvice sterft nu een stille dood in ons geliefde Rotterdam. Onze queeste is niet meer. Ech Nie heeft er definitief de brui aan gegeven.

Na een nat weekend Friesland ploffen vrouw en kind afgemat op de bank. “Was het leuk?”, vraag ik benieuwd.

“Nee, alleen maar regen.”

“Tsja, zomers in het noorden zijn niet bepaald zonzeker, dat weet je van tevoren…”

“Ja, maar het had wel prettig geweest als het tussen de buien door nog een beetje droog was geweest, dan waren we nou niet zo doorweekt geraakt.”

“Oh, maar dan heb ik goed nieuws voor jullie; Unesco heeft weer 24 nieuwe sites aan de lijst toegevoegd.”

De oplettende lezer vroeg het zich waarschijnlijk al een tijdje af; waarom verscheen er afgelopen zomer geen queestie met een uitgebreid verslag van de werelderfgoedconferentie? Het antwoord daarop is simpel. Anders dan voorgaande jaren kwamen de commissieleden niet in juli maar pas in september bij elkaar. “Lekker bijdehand”, vindt Ech Nie, “precies als wij een rondrit door Canada maken.”

Van 19-06 tot en met 30-06 zou de werelderfgoedcommissie weer bij elkaar komen om de nieuw genomineerde monumenten voor 2022 te bespreken. Een jaarlijks terugkerende gebeurtenis die mij doorgaans bijzonder irriteert. Helaas was ook deze editie daar weer geen uitzondering op.