Melk en wijn leiden in de Wachau naar de poorten van het Paradijs

Wijn is altijd al met het goddelijke verbonden geweest. De oude Grieken hadden in Dionysos hun eigen wijngod, de...

Scheepsliften Wallonië getuigen van zwart verleden

Net als het weer is ook de rest van La Louvière vandaag grauw en grijs. Troosteloze arbeidershuisjes, rolluiken voor...

Een achtervolging bij de Pont du Gard

“Kijk”, zei ik tegen Ech Nie, “wij Nederlanders mogen dan misschien de naam hebben, we waren heus niet de...

Crisistijd op het Griekse eiland Corfu

Juni 2015. In Griekenland dreigt de crisis uit de hand te lopen. Bevolking en regering lijken niet te willen...

Plitvice, de eerste stap op een lange queeste

Verslaafd aan drank of drugs, of allebei, een leven in de criminaliteit, op de wallen of in de goot,...
Cultureel landschap
Melk en wijn leiden in de Wachau naar de poorten van het Paradijs
Industrieel
Scheepsliften Wallonië getuigen van zwart verleden
Archeologie
Een achtervolging bij de Pont du Gard
Stedelijk landschap
Crisistijd op het Griekse eiland Corfu
Natuur
Plitvice, de eerste stap op een lange queeste
marktplein met kramen omringd door heuvel en renaissancegevels
Stedelijk landschap

In Lyon hangt toekomst werelderfgoed aan een zijden draadje

Onze vakantie in Kroatië was niet alleen legendarisch vanwege het allereerste werelderfgoed dat we er zagen (Plitvice), ook de rit naar huis was er één om nooit te vergeten. Vanaf het moment dat we in de auto zaten, openden zich de hemelsluizen en werden we door één grote zondvloed overspoeld. Als gevolg van de watersnood regende het overal aanrijdingen en verliep de terugreis tandenknarsend traag. “Lekker weer, Ech Wel!”

“Ja, net of ik daar wat aan kan doen!”

Lees verder
Afdruk van fossiel die gelijkenissen vertoont met T-rex
Natuur

Klimaatverandering in Messelgroeve leidt tot woede en wanhoop

“Je gaat onze levens toch niet weer op het spel zetten hè, Ech Wel?” roept een angstige Ech Nie onderweg naar Darmstadt. Al sinds onze dodemansrit naar Goslar vreest ze sneeuwbuien op Duitse autobanen (veel te glad) en vindt ze elke witte vlok er één teveel. “Nee schat, rustig maar, de Messelgroeve is vlakbij…”

“De Messelgroeve? We zouden toch naar de kerstmarkt gaan?”

“Ja, dat klopt. Maar eerst moeten we nog even wat opgegraven fossielen bekijken…”

Lees verder
Tafel met twee flessen en glazen bier
Religie

Bieren met begijnen is altijd een feest

Zo tussen Straffe Hendrik en Brugse zot waren we er al eens een tegengekomen, een Belgisch begijnhof, maar veel tijd hadden we er toen niet aan besteed. Dat ging niet meer. Het was namelijk een van die dagen waarop we ondervonden dat het bezichtigen van werelderfgoed en het drinken van grote hoeveelheden bier een bourgondische levenswijze niet altijd even goed samen gaan… “Je kan ook gewoon zeggen dat je straalbezopen was, Ech Wel!”

Lees verder
Fontein in Syracuse die de mythe van Arethusa uitbeeldt
Archeologie

Boven Syracuse bungelt het zwaard van Damocles

Al meteen bij aankomst in Syracuse laat Ech Nie weten een raar voorgevoel bij de stad te hebben; “Ik twijfel nog steeds of we hier wel goed aan doen schat, je moet de kat niet op het spek binden…”

“Vanwege haar bewogen geschiedenis bedoel je?”

“Ja, straks gebeurt er weer wat…”

“Ach welnee joh. Al die oorlogen en aardbevingen liggen ver achter ons. Maak je geen zorgen, we lopen geen enkel risico…”

Lees verder
Brede kloof in rotsen met meer op de achtergrond
Cultureel landschap

Magische kloof in IJsland schiep eerst de wereld, toen democratie

Terwijl vrouwlief zich in haar nieuwe mantel een ongeluk zweet, geniet ik bij aankomst van een heerlijk zonnetje. “Gotsiemijne Ech Wel. Had je nou niet effe van tevoren kunnen zeggen dat het hier zo warm is…”

“Hoezo? Je wist toch dat we naar IJsland gingen?”

“Ja, naar IJsland ja. Dan verwacht ik toch geen stralend lenteweer? Ik rekende op bittere kou…”

“Op bittere kou? Hoe kom je daar nou bij? Dit is Groenland niet hoor!”

Lees verder

Populaire berichten

Klimaatverandering in Messelgroeve leidt tot woede en wanhoop

“Je gaat onze levens toch niet weer op het spel zetten hè, Ech Wel?” roept een angstige Ech Nie onderweg naar Darmstadt. Al sinds onze dodemansrit naar Goslar vreest...

Liverpool, de “Singing City” waar je nooit alleen loopt

Twaalf uur. Woensdagavond. 1995. Terwijl een zure lucht mijn neusgaten vult en een gele derrie langs mijn voeten loopt, dringt het eindelijk tot me door; dit gaat een onvergetelijke...