Onze vader heeft niks met homo's uit Atapuerca

Behalve een schitterende kathedraal herbergt het Spaanse Burgos ook het museum van de menselijke evolutie (Museo de la Evolución...

Magische kloof in IJsland schiep eerst de wereld, toen democratie

Terwijl vrouwlief zich in haar nieuwe mantel een ongeluk zweet, geniet ik bij aankomst van een heerlijk zonnetje. “Gotsiemijne...

Olijfboom Guimarães schonk Portugal hoop en leven

Guimarães is het startpunt van onze roadtrip door Portugal. “Logisch”, leg ik Ech Nie uit, “want deze plaats was...

Zech je Zollverein, zech je kolenmijn

In februari 2014 liep ik al een tijdje rond met de gedachte om een bezoek te brengen aan een...

Plitvice, de eerste stap op een lange queeste

Verslaafd aan drank of drugs, of allebei, een leven in de criminaliteit, op de wallen of in de goot,...
Archeologie
Onze vader heeft niks met homo's uit Atapuerca
Cultureel landschap
Magische kloof in IJsland schiep eerst de wereld, toen democratie
Stedelijk landschap
Olijfboom Guimarães schonk Portugal hoop en leven
Industrieel
Zech je Zollverein, zech je kolenmijn
Natuur
Plitvice, de eerste stap op een lange queeste
Over dit blog

Hi, ik ben Ech Leuk!

Jaren geleden heeft mijn vader Ech Wel zich stellig voorgenomen al het werelderfgoed van Unesco te bezoeken; een queeste die hem sindsdien zodanig in beslag neemt dat hij nauwelijks nog tijd heeft voor mij of mijn moeder Ech Nie. Wij zijn daarom vastbesloten hem bij het voltooien van zijn levensdoel zoveel mogelijk te dwarsbomen...

Lees verder
Inspiratie

Reisgedicht


Als ik mijn ogen toedoe

ben ik in Honoloeloe

- J. A. Deelder

Cultureel landschap

Na veertien staties manifesteert zich de ware op kruisweg Kalwaria Zebrzydowska

Nadat we eindelijk een plekje op het overvolle parkeerterrein van werelderfgoed Kalwaria Zebrzydowska hebben gevonden, komt vanuit de luidsprekers een schelle oproep tot gebed ons keihard tegemoet. “Jezus, wat een teringherrie!” schreeuwt Ech Nie boven het kabaal uit. “Ja, aan zondagsrust doen ze hier blijkbaar niet!” galm ik verontwaardigd terug.

Lees verder
Archeologie

Longobarden Brescia bouwen zeldzaam imponerend klooster op Romeinse fundamenten

“Wauw!”, hoor ik mezelf zeggen. En direct daarna volgt; “geweldig!” Na jarenlang half Europa te hebben afgereisd beleef ik hem in het inmiddels tot museum omgebouwde klooster van de Heilige Julia eindelijk weer eens opnieuw; een wauw-moment. Het is precies dat ene, unieke gevoel dat me er een decennium geleden toe bewoog een werelderfgoedqueeste te beginnen, maar wat me tegenwoordig nog maar sporadisch overkomt. (blijkbaar ben ik in de loop der jaren wat blasé geraakt) Gelukkig constateer ik in het Noord-Italiaanse Brescia dat de algehele verzadiging toch nog niet helemaal heeft toegeslagen. Wauw!

Lees verder
Avontuur

Als twee zenuwleiers op vakantie gaan…

“Drie máánden?!! Maar dat kan éch nie dokter! Ik móet over drie weken op vakantie!!”

“Ik ben bang dat die vakantie iets te vroeg komt meneer…”

“Maar ik heb een queeste te voltooien!”

“Een queeste?”

“Ja, ik móet al het werelderfgoed van Unesco bezoeken! En ik ben al een heel jaar niet weggeweest!”

“Meneer, neemt u nou van mij aan dat een hernia niet zomaar verdwenen is. Dat kost tijd!”

“Nou, dat zullen we dan nog wel eens zien!”

Lees verder
Architectuur

Kastelen Bellinzona speelbal Guelfi en Ghibellini

Wie vanuit Zwitserland naar het zuiden wil (of vice versa), kan moeilijk om Bellinzona heen. De stad ligt in een vallei waar zo’n beetje alle bergpassen samenkomen en fungeert al sinds de oudheid als de sleutel tot de Alpen en de poort naar Italië. “Dat althans, is hoe een lid van de Milanese Visconti-familie de strategische plaats in 1475 beschreef.”

“En jij vindt dat we na de file voor de Gotthardtunnel óók hier nog even bij stil moeten staan?”

Si signora. Hoe raad je het zo?”

Lees verder
Industrieel

Mijndorp Grand Hornu belicht bar bestaan Borinage

Ten zuidwesten van Mons (Bergen), vlakbij de Franse grens, ligt de mijnstreek Borinage. Ooit het kloppende hart van de Europese industrie, tegenwoordig het deprimerende domein van armoede en verval. Sinds het begin van de 19e eeuw stond alles hier in het teken van de koolwinning. Honderden schachtblokken stampten tonnen aan steenkool uit de grond en tienduizenden Boreinen daalden dagelijks af in de krochten der Moeder Aarde. Maar toen zo’n honderdvijftig jaar later de exploitatie niet langer rendabel bleek, stortte de lokale economie als een kaartenhuis in elkaar. Doffe ellende en collectieve werkloosheid waren het onvermijdelijke gevolg.

Lees verder

Populaire berichten

Na Regensburg wisten we het zeker, één bier maakt nog geen zomer

Wijzend op het grijze wolkendek boven Regensburg vraagt Ech Nie zich smalend af of ik soms iets anders had verwacht… “Hoezo, het regent toch niet?” “Nee, nog niet nee…”...

De macht ontmaskerd, Coronacrisis is wereldwijd complot!

“Iedereen is tegen ons. Ze spannen allemaal samen.” “Welnee man, hoe kom je daar nou bij?” “Nou, gewoon. De overheid maakt elk bezoek aan een werelderfgoed al maanden onmogelijk....