Aan het eind van het verhaal blijkt een rokende Etna levensgevaarlijk

Rookpluimen verlaten Etna vulkaan

“Ga jij d’r eens wat van zeggen”, gebiedt Ech Nie, “ik ben er nou wel klaar mee.” Haar priemende vinger wijst in de richting van een rokend mokkel in de achtertuin en blijkbaar ben ik degene die haar van verder paffen moet weerhouden. “Laat lekker gaan”, probeer ik nog, maar Ech Nie is onverbiddelijk. “Nee Ech Wel, ik ben niet van plan dit soort gedrag te tolereren. Het is onze eerste wittebroodsweek en Etna moet weten dat stoken in een goed huwelijk niet gewenst is.”

Verder lezen →

Met de paus in Avignon ging het van kwaad tot nóg erger

Voor het zielenheil van elk menselijk schepsel is onderdanigheid aan de Romeinse paus absolute noodzaak. Het is het jaar 1302 en het Vaticaan heeft zojuist zijn visie op de macht gegeven.

Aanleiding was een geschil tussen paus Bonifatius en de Franse koning Filips. Beiden hadden onenigheid over de arrestatie van een kardinaal en waren, meer nog dan de aanhouding zelf, het oneens over wie in deze queestie nou recht mocht spreken. Dé paus, vond Bonifatius, en hij beriep zich daarbij op enkele Bijbelverzen over Petrus.

Verder lezen →

Een lastige queestie; gaan massatoerisme en werelderfgoed wel samen?

massatoerisme = menselijke vervuiling" graffityleus op muur in Lissabon

Dat het druk is zien we ook wel maar van de wachtrij waarvoor de kassadame ons waarschuwde is gelukkig geen sprake; we kunnen het Portugese sprookjespaleis nog gewoon betreden. Helaas is onze vreugde van korte duur. We hebben nog geen twee kamers gezien of we stuiten in het trappenhuis al op de zo gevreesde massa. “Nee toch hè?” We hopen op een klein oponthoud maar al snel wordt duidelijk dat we in een vreselijke fuik zijn gelopen.

“Shit!”

Verder lezen →

Ech Nie baart opzien met werelderfgoed Samos

Marmeren ruïnes van het Hraion op Samos

Het lag niet helemaal in de lijn der verwachting, maar vorig najaar gebeurde het toch. Ech Nie wilde naar een werelderfgoedsite. “Wat gaan we nou krijgen?”, vroeg ik perplex. “Hoezo wil jij ineens naar Samos?”

“Vanwege het Heraion natuurlijk. Het heiligdom van de Griekse godin Hera.”

“Hè? Okee… En voor de rest gaat het wel goed met je?”

“Ja hoor, ben wel een beetje misselijk, maar voor de rest gaat het prima!”

Verder lezen →

Liverpool, de “Singing City” waar je nooit alleen loopt

Twaalf uur. Woensdagavond. 1995. Terwijl een zure lucht mijn neusgaten vult en een gele derrie langs mijn voeten loopt, dringt het eindelijk tot me door; dit gaat een onvergetelijke dag worden. We staan op de parkeerplaats van de Kuip en al voor vertrek heeft kameraad L. kans gezien de hele bus onder te kotsen. Nou ja, het is nog maar 9 uur rijden voordat we in Liverpool zijn…

Verder lezen →

In de kathedraal van Burgos kreeg het “nieuwe Spanje” gestalte

Onderweg van de Spaanse noordkust naar de oude Castiliaanse hoofdstad Burgos zien we het landschap veranderen van glooiend groen naar uitgestrekt geel. “Wat een kale bedoening hier joh”, merkt Ech Nie minzaam op. “Dorre zooi allemaal…”

“Beetje rustig hè meissie. Je hebt het wel over de geboortegrond van Spanje…”

“Ja dus? Wou je zeggen dat het er gezellig uit ziet?”

“Dit is Castilië schat. Het land van kastelen. Nadat het Asturische Rijk uiteen was gevallen ontsproot uit deze aarde een nieuw en machtig koninkrijk.”

“Oh okee, en wat was het Asturische Rijk ook alweer?”

“Dat heb ik je in Oviedo al verteld. Dit is zijn opvolger; Burgos.”

Verder lezen →

Tijdens molentocht Kinderdijk is het weer bar en boos

brug en molen in Kinderdijk

Het vriest dat het kraakt. Een meedogenloze oostenwind waait ons in het gezicht en doet vooral Ech Nie klappertanden van de kou. “Alsjeblieft Ech Wel, ik zie niks door de stuifsneeuw en de ijspegels hangen aan m’n neus. Toe, laten we de molens voor een andere keer bewaren.”

“Ben jij gek. Het gaat net zo lekker…”

“Maar ik sterf het bijna af, Ech Wel.”

“Sterven doe je als het dooit Ech Nie. Afzien hoort er gewoon bij…”

Verder lezen →

Bauhaus, en hoe de droom van een Duitse natie uiteenspatte

Lekker romantisch doen, dat was de insteek van ons kerstuitje naar Weimar. Dus toen we eenmaal waren gearriveerd leidde ik Ech Nie enthousiast langs al het klassieke werelderfgoed van de stad en vertelde haar vol passie over het leven en sterven van de dichters Goethe en Schiller. Helaas vond mijn gesprekspartner dat het college maar weinig met Romantiek te maken had en vroeg ze zich verbolgen af of we misschien ook eens een keer gewoon gezellig konden samenzijn. “Tuurlijk, schat”, had ik geantwoord, “ze hebben hier tenslotte ook nog enkele Bauhaus monumenten staan…”

“Fijn Ech Wel. Klinkt heel sfeervol inderdaad…”

“Dat is tot werelderfgoed verklaard omdat ze een eenheid van twee uitersten wilden maken. Net zoiets als jij dus altijd wil.”

“Oh, nou dat belooft wat Ech Wel.”

“Romantiek is vol verwachting Ech Nie!”

Verder lezen →

Onze goede voornemens voor 2019? Meer seks en geweld!

seks en geweld zijn de goede voornemens van 2019

Het is weer het eind van het jaar en dus tijd voor het opmaken van de balans. Hoe verliep onze queeste en wat waren de vorderingen op het blog? Om maar meteen met de deur in huis te vallen; het was het slechtste jaar ooit! “Nou inderdaad”, beaamt Ech Nie, “ik heb nog nooit zo vaak in een vliegtuig of boot gezeten. Het was verschrikkelijk.”

“Ik had het over het aantal werelderfgoedsites Ech Nie…”

Verder lezen →