Altijd weer hetzelfde met die Asturische monumenten van Oviedo

Asturische monumenten

Noord-Spanje is een aanrader! Schitterende kusten, schaarse toeristen, verrukkelijke pintxos en een hele rits werelderfgoed. Wat wil een mens nog meer zou je zeggen, maar zo niet Ech Nie. Ze stond er maar een beetje beteuterd bij toen op 4 september 2016 het weer het weer eens liet afweten. We hadden afgesproken om ons op Playa del Silencio, een van de mooiste stranden van de streek, te goed te doen aan zon, zee en zuipen een gezellig drankje maar stuitten onverwachts op een dik grijs wolkendek. Zo’n 20 kilometer achter de kustlijn ligt namelijk het Cantabrisch hooggebergte en dat blijkt voor menig regenbui een niet te nemen hindernis. “Ach”, probeerde ik monter, “dan gaan we toch gewoon naar de Asturische monumenten van Oviedo?”

Verder lezen →

Beste wensen na negatief jaar

beste wensen

“Ja hoor Ech Wel, een jaaroverzicht op 1 januari. Lekker op tijd…” Ech Nie heeft zojuist via de mail mijn nieuwe blogpost binnen gekregen en kaart onmiddellijk een netelige queestie aan. “Ja sorry schat, ik heb het nou eenmaal druk gehad. Je weet wel, een nieuw huis en zo…”

“Pfff, wat een onzin. Als jij een succesvol blogger wil worden dan moet je onder alle omstandigheden kunnen presteren meneertje. Dit is gewoon te laat!”

Verder lezen →

Wij gilden oorlog op de Grote Markt van Brussel

Grote Markt Brussel

“Wollt Ihr den totalen Krieg?”, schreeuwde Goebbels in typische nazistijl. “Jawohl!”, gilde zijn uitzinnige toehoorders. Een sprekend voorbeeld uit 1943 van een diepzinnige dialoog tussen een leider en zijn volk, en de waanzin van totale oorlog. Burgers en steden als doelwit van vernietiging. Maar hoewel dit beeld sindsdien aan onze Oosterburen kleven bleef waren het toch echt de Fransen die de manie uitvonden. Zij wilden de wereld eind 17e eeuw laten zien hoe goed ze wel niet waren en schoten om die reden het weer(ga)loze Brussel totaal aan gort. “En daar heeft de stad dus zijn prachtige Grote Markt aan te danken”, legde ik Ech Nie uit.

Verder lezen →

Op de kerstmarkt van Hildesheim boom je over rozen

Hildesheim

Kerstsfeer proeven doen wij in Duitsland. Niet alleen omdat Ech Nie dat gezellig vindt maar vooral ook omdat het mij de kans geeft enkele Unesco-monumenten toe te voegen aan mijn werelderfgoedverzameling. Aangezien dat laatste natuurlijk het belangrijkste is (duh) had ik voorafgaand aan ons verblijf in Goslar stiekem een tussenstop gepland in het nabijgelegen Hildesheim. Ech Nie was meteen gepikeerd toen ze het hoorde. “Gvd, Ech Wel, ik snak anders ongelofelijk naar een Glühweintje.”

“Niet alles draait om drank, schat.”

“Oh nee, dat is waar ook. Om werelderfgoed natuurlijk.”

Verder lezen →

Worldwidewendy is uw gids in Venetië

Venetië

Dat het tijdens een erfgoedbezoek niet altijd over weerbarstige reisgenoten, moeilijke architectuurstijlen of gekmakende queesties hoeft te gaan bewijst het blog van Worldwidewendy wel. Op haar site geen omslachtig gedoe over besneeuwde toegangswegen of de angst om te varen, nee, zij houdt het liever kort en bondig en vertelt de lezer waar het écht om gaat. Haar verslagen blinken uit in nuttige informatie en voor geïnteresseerden staan alle bezienswaardigheden keurig opgesomd. “Daar heb je tenminste wat aan!”, vond Ech Nie bij het zien van Wendy’s proza. “Een verademing werkelijk waar. Zeker als je dit vergelijkt met dat broddelwerk op Unesco-queesties.nl…”

Verder lezen →

Wat telt als gezien is maar net hoe je het bekijkt

Gezien

Jaren geleden reed ik door Duitsland en zag in de verte de kathedraal van Keulen trots zijn toren de lucht in steken. Mooi, dacht ik, en vinkte de site af van mijn lijstje. Gezien. Rond diezelfde periode brachten wij een dagje door in het Belgische Antwerpen. We liepen er langs kathedraal, stadhuis en Plantin-Moretus museum en schreven na de wandeling ook deze 3 Unesco-monumenten bij op onze palmares. Gezien.

Maar toen begon het te knagen…

Verder lezen →

Port proeven in wijnstreek Alto Douro

Alto Douro

Toen ik plotseling de woorden Alto Douro op een verkeersbord voorbij zag schieten wist ik het meteen. Dit gaat niet goed. “Nee hè”, roep ik verschrikt, “dat was toch niet de afslag die we moesten hebben hè?!”

“Nee hoor”, antwoordt Ech Nie geruststellend, “volgens Annie moeten we gewoon rechtdoor.” (Annie is de naam die wij onze TomTom hebben gegeven.) “Ja Annie,” reageer ik, “maar die muts wijst ons alleen de snelste weg.”

“Dat is wat navigaties doen schat. Dat hoort zo.”

Verder lezen →

De wonderen van Pisa zijn de wereld nog niet uit

Pisa

“Zó, valt die even tegen”, schampert Ech Nie, we zijn in Pisa en haar blik is gericht op la torre pendente, de beroemdste scheve toren ter wereld. “Wat is die klein!!”

“Groot is niet altijd beter schat, dat heb ik je al vaker gezegd. Maar hoe groot had je hem gehad willen hebben?”

“Weet ik veel. Gewoon groot. In ieder geval niet zo’n pikkepoelietorentje als dit.”

“Hij is 55 meter hoog Ech Nie. Zo klein is die helemaal niet. En trouwens, veel hoger kan ook niet want dan zou die gelijk omvallen. Hij is namelijk nogal scheef zie je.” Het was Ech Nie weer ten voeten uit. Net op de plaats van bestemming en zonder enige voorkennis gelijk in de aanval. Alsof we hier niet voor één van ’s werelds wonderen stonden.

Verder lezen →

Roerige geschiedenis Straatsburg krijgt nieuw hoofdstuk

Straatsburg

Partner zijn van een Unesco-fundamentalist is niet altijd even makkelijk. Voor je het weet word je van hot naar her gesleept, zie je de mooiste bouwwerken van de wereld en vergroot je ten koste van spaarzame vrije tijd je kennis over mens en natuur. Om dat soort nare bijkomstigheden tot een minimum te beperken vormt het terras vaak een wezenlijk onderdeel van onze werelderfgoedreizen. Daar analyseren wij opgedane indrukken, bespreken te ondernemen stappen en leggen hoog opgelopen geschillen bij. Het enige nadeel was echter altijd de beperkte smaak van Ech Nie. Zij dronk slechts zelden en dan alleen nog wijn. Gelukkig wisten we wat betreft die tekortkoming in Frankrijk belangrijke vorderingen te maken. Straatsburg diende als strijdtoneel.

Verder lezen →