Tag

Bijbelse symboliek

Escoriaal spiegelt in waterpartij
Architectuur

Koninklijke boekenwurm kreeg met Escoriaal de wijsheid in pacht

Onderweg naar Madrid werden we, op uitnodiging van Ech Nie, vergezeld door haar zus Ech Nooit. “Gezellig”, vond vrouwlief, maar eenmaal in de stad vond ik dat nogal tegenvallen. Spraken we voorheen namelijk alleen maar over de bijzondere, universele waarde van een werelderfgoed, nu ging het ineens over bijzaken als Spaanse Don Juans, flamenco jurken en tapas recepten. “Ja, hallo”, riep ik geërgerd, “mag ik misschien ook nog even wat aandacht voor het Escoriaal? We zijn hier tenslotte niet voor niets!”

“Het Escoriaal?”, vroeg Ech Nooit, “nooit van gehoord…”

“Ech Nie”, meldde ook haar zus.

Lees verder
Klooster van Corvey metroze rozen op de voorgrond
Religie

Er was eens, héél lang geleden, een klooster van Corvey…

“Knusper, knusper Knäuschen. Wer knuspert an meinem Häuschen?” Hoewel de spreuk boven ons hotelbed aan duidelijkheid niets te wensen overlaat, zijn we toch verrast als we plots een peperkoeken huisje in de middeleeuwse straten van Höxter ontwaren. “Knijp jij eens in mijn armen, Ech Wel. Dit kan toch niet?” Voordat we echter goed en wel beseffen in wat voor sprookje we beland zijn, vraagt een vriendelijk oud vrouwtje of we geen trek hebben in een reuzendikke pannenkoek. “Maar natuurlijk, mevrouw, die lusten we wel!” Pas als de gebochelde tante ons ook van een alcoholvrij biertje voorziet, ruiken we onraad en kiezen gauw het hazenpad. “Ren voor je leven Grietje, die heks wil ons vergiftigen!!”

Lees verder
Bibliotheek van Celsus
Archeologie

Alles naar de klote met Artemis van Efeze

“Tuurlijk schat, niks dan lof, je zwangerschap was dan wel een hele verrassing voor me, maar dat je Samos uitkoos om hem bekend te maken vond ik echt helemaal top. Zeker ook omdat het lokale werelderfgoed er zo goed bij paste. Ons eerbetoon aan de vruchtbaarheidsgodin Hera zal je dan ook vast gaan helpen de komende (draag)tijd te doorstaan. Maar goed, dat wil nog niet zeggen dat we er nu al zijn hè?”

“Ik weet dat het nog 9 maanden duurt Ech Wel…”

“Dat bedoel ik niet.”

“Oh, wat dan?”

“Dat we ook nog even bij Artemis van Efeze langs moeten.”

Lees verder
Cultureel landschap

Melk en wijn leiden in de Wachau naar de poorten van het Paradijs

Wijn is altijd al met het goddelijke verbonden geweest. De oude Grieken hadden in Dionysos hun eigen wijngod, de Romeinen aanbaden een godheid genaamd Bacchus en met de komst van het christendom bleek dat ook Jezus een wijnliefhebber was. “Sommigen noemden hem zelfs een dronkaard, Ech Nie. En dat die water in wijn veranderde was natuurlijk ook niet zomaar. Dat was het eerste wonder dat Hij verrichtte.”

“Maar waarom beklimmen we dan in Jezusnaam deze berg, Ech Wel? Dan kunnen we toch veel beter ergens een wijntje gaan drinken? Ik denk dat de Heer daar pas echt behagen in zou scheppen.”

Lees verder
Voorgevel van de kathedraal met twee torenspitsen en Mariabeeld
Religie

In de kathedraal van Burgos kreeg het “nieuwe Spanje” gestalte

Onderweg van de Spaanse noordkust naar de oude Castiliaanse hoofdstad Burgos zien we het landschap veranderen van glooiend groen naar uitgestrekt geel. “Wat een kale bedoening hier joh”, merkt Ech Nie minzaam op. “Dorre zooi allemaal…”

“Beetje rustig hè meissie. Je hebt het wel over de geboortegrond van Spanje…”

“Ja dus? Wou je zeggen dat het er gezellig uit ziet?”

“Dit is Castilië schat. Het land van kastelen. Nadat het Asturische Rijk uiteen was gevallen ontsproot uit deze aarde een nieuw en machtig koninkrijk.”

“Oh okee, en wat was het Asturische Rijk ook alweer?”

“Dat heb ik je in Oviedo al verteld. Dit is zijn opvolger; Burgos.”

Lees verder