Tag
In artikelen met prehistorie als sleutelwoord vind je alle Unesco-sites waarbij deze tijdsperiode een wezenlijk aandeel heeft gehad in de bijzondere en universele waarde van het monument.
“Eh, en waar is nou precies dat werelderfgoed?”, wil Ech Nie weten. “Nou hier dus”, zeg ik met een weids gebaar richting Bodensee wijzend. “Waar dus? Bedoel je het meer?”
“Nee, niet het meer. Of, althans, niet het hele meer, een stukje minder.”
“Een stukje minder meer?”
“Ja min of meer.”
Lees verder
Met 72.000 kilometer per uur sloeg die in, twintig kilometer diep, en met een kracht van ongeveer vijfduizend miljoen Nagasaki-achtige kernbommen. De gigantische explosie die het neerkomen van de asteroïde teweegbracht slingerde ongeveer tien miljoen m3 brandend gesteente de atmosfeer in en veroorzaakte tsunami’s van wel honderden meters hoog. Binnen een straal van drieduizend kilometer werd alles wat bestond volledig weggevaagd. Alsof dat nog niet erg genoeg was vormde zich boven de wereld een dik zwavelgordijn dat decennialang het zonlicht blokkeerde. Hierdoor daalde de temperatuur, konden planten hun fotosynthese niet uitvoeren en stortten ecosystemen in.
Lees verder
“Okee”, geef ik schoorvoetend toe, “het klinkt misschien wat saai als ik zeg dat de kust van Dorset en Oost-Devon het hele Mesozoïcum omspant, maar met zijn bijna onafgebroken reeks aan Trias, Jura en Krijt-rotsformaties biedt het wel een uniek kijkje in ongeveer 185 miljoen jaar aardse geschiedenis!”
“Dat zijn niet de dingen die ons bezighouden Ech Wel. Breng ons gewoon naar een mooi stukkie strand waar die kleine lekker met zand en zeewater kan klieren…”
Lees verder
“Er was eens, héél lang geleden, een grote tovenaar. Merlijn was zijn naam. En de koning had hem opdracht gegeven een magische steencirkel in Ierland op te halen.”
“Waarom papa?”
“Omdat de koning zijn broer wilde eren. Die was kort daarvoor gesneuveld toen hij (met succes) op de vlakte van Salisbury het vaderland tegen de ongelovige Saksen verdedigde.”
Lees verder
We zijn nog maar net onderweg van het bezoekerscentrum naar het werelderfgoed Knowth of de gids in de shuttlebus dist ons al de eerste mythe van de dag op. “Het schijnt dat vijf eeuwen voor Christus de Spaanse Kelten Ierland ontdekten. Staande op hun Herculestoren in La Coruña ontwaarden ze op een heldere winteravond de smaragden kusten van een vreemd eiland en besloten ze richting die verre groene rots aan de horizon te varen. Voor de Tuatha Dé Danann betekende die roekeloze onderneming meteen het einde van hun heerschappij.
Lees verder