Himmler “zuiverde” stiftskerk Quedlinburg tot sinister SS-heiligdom

Een flakkerend vuur werpt zijn rode licht over roerloze rijen zwartgeklede soldaten. In de stille crypte staat de Reichsführer-SS...

Een speciale literaire operatie: hoe de oorlog in Oekraïne ontaardde in een strijd tussen goed en kwaad

Was de oorlog in Oekraïne vorig jaar nog aanleiding om de werelderfgoedconferentie te schrappen, in januari 2023 was datzelfde...

In het hospitaal van Domènech i Montaner kregen patiënten architectuur als medicijn

Tien jaar geleden was het al duidelijk; omdat ik tijdens een voetbaltrip naar Barcelona de twee werelderfgoederen van architect...

Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld

We zijn nog maar net onderweg van het bezoekerscentrum naar het werelderfgoed Knowth of de gids in de shuttlebus...

Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten

“En nou?”, kraait Ech Nie in alle consternatie. “Ja, graven natuurlijk. Wat anders?” Zo met de autobanden muurvast in...
Stedelijk landschap
Himmler “zuiverde” stiftskerk Quedlinburg tot sinister SS-heiligdom
Avontuur
Een speciale literaire operatie: hoe de oorlog in Oekraïne ontaardde in een strijd tussen goed en kwaad
Architectuur
In het hospitaal van Domènech i Montaner kregen patiënten architectuur als medicijn
Archeologie
Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld
Natuur
Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten
Over dit blog

Hi, ik ben Ech Leuk!

Jaren geleden heeft mijn vader Ech Wel zich stellig voorgenomen al het werelderfgoed van Unesco te bezoeken; een queeste die hem sindsdien zodanig in beslag neemt dat hij nauwelijks nog tijd heeft voor mij of mijn moeder Ech Nie. Wij zijn daarom vastbesloten hem bij het voltooien van zijn levensdoel zoveel mogelijk te dwarsbomen...

Lees verder
Inspiratie

Reisgedicht


Als ik mijn ogen toedoe

ben ik in Honoloeloe

- J. A. Deelder

Religie

Metamorfose Daphni-klooster veranderde alles

Alles verandert, niets gaat verloren. De ziel waart rond, gaat van hier naar daar, van daar naar hier, en vestigt zich in alle soorten wezens; zij gaat van dieren over in mensenlichamen, van ons weer terug in dieren, en nooit vergaat zij. Zoals de soepele was nieuwe vormen aanneemt en niet blijft zoals hij was, niet dezelfde gestalte behoudt, en toch hetzelfde blijft, zo zeg ik, is ook de ziel steeds dezelfde, maar ze verhuist steeds in nieuwe gestalten.

Ovidius – Metamorfosen

Lees verder
Cultureel landschap

Tussen droom en werkelijkheid; op bizonjacht met de Indianen van Head-Smashed-In Buffalo Jump

In kleermakerszit buiten, voor m’n tipi, rook ik mijn pijp, UGH e UGH, en onmiddellijk merk ik op dat de geest sterk is vandaag. Ik treed in contact met de spirituele wereld en voel zijn kracht tot in het diepst van mijn wezen doordringen. Een visioen vertelt me dat een aanzienlijke kudde zich in de directe nabijheid van het kamp bevindt. “Gaan we papa?”, vraagt Kleine Fonkelende Ster Ech Leuk. “Geduld mijn kind”, antwoord ik, “eerst moet er nog geofferd worden aan de Grote Schepper, de zon.”

Lees verder
Stedelijk landschap

Bordeaux in beroering. Hoe blijven we in Godsnaam vrij van religieuze dwingelandij?

In tijden van waanzin, zoekt men bezinning. Zo ook wij. Het is nog maar een maand geleden dat een IS-terrorist op de boulevard van Nice tientallen mensen doodreed en Frankrijk in shock achterliet. Ondertussen is de noodtoestand afgekondigd, patrouilleren leger en politie opzichtig op straat en ontsteken wij, ter nagedachtenis aan die vreselijke quatorze juillet, in de Cathédrale de Saint-André van Bordeaux een kaarsje voor de slachtoffers. Wat bezielt een mens om met een 19 ton zware truck in te rijden op een feestvierende menigte? Hoe gek moet je dan zijn? Welk doel heb je dan voor ogen?

Lees verder
queeste
Avontuur

Wat moet ik nou, zo zonder jou?

Waarheen leidt de weg?, schreef ik op 11 augustus 2016, de eerste digitale regel van dit blog. Ik vervolgde mijn stukje met nog wat andere levensvragen: Wat is de zin van het leven? Waarom zijn wij hier? En wat willen we bereiken? Vragen die voor mij anno 2025 actueler zijn dan ooit. Want wat in 2010 begon op een niet zo zomerse dag in Plitvice sterft nu een stille dood in ons geliefde Rotterdam. Onze queeste is niet meer. Ech Nie heeft er definitief de brui aan gegeven.

Lees verder

Populaire berichten

Aaneenschakeling van absurde gebeurtenissen typeren kafkaiaans Praag

Lang, lang geleden, toen auto’s nog niet standaard waren uitgerust met ingebouwde navigatiesystemen, de euro nog niet was ingevoerd en Tsjechië nog geen lid van de Europese Unie was,...

De kathedraal van Chartres wordt omringd door mythen en mysteries

Het is juli 2015 en we verblijven een weekendje in de Champagnestreek. Na een poosje druk bezig te zijn geweest met allerlei zondige zaken lijkt het ons op zeker...