Tag

Mijnbouw

In artikelen met mijnbouw als sleutelwoord vind je alle Unesco-sites waarbij het delven van grondstoffen een wezenlijk aandeel heeft gehad in de bijzondere en universele waarde van het monument.

Industrieel

Mijndorp Grand Hornu belicht bar bestaan Borinage

Ten zuidwesten van Mons (Bergen), vlakbij de Franse grens, ligt de mijnstreek Borinage. Ooit het kloppende hart van de Europese industrie, tegenwoordig het deprimerende domein van armoede en verval. Sinds het begin van de 19e eeuw stond alles hier in het teken van de koolwinning. Honderden schachtblokken stampten tonnen aan steenkool uit de grond en tienduizenden Boreinen daalden dagelijks af in de krochten der Moeder Aarde. Maar toen zo’n honderdvijftig jaar later de exploitatie niet langer rendabel bleek, stortte de lokale economie als een kaartenhuis in elkaar. Doffe ellende en collectieve werkloosheid waren het onvermijdelijke gevolg.

Lees verder
Industrieel

Zo blij met mijn fans in Wieliczka…

Een paar kilometer ten zuiden van Krakau ligt de Wieliczka zoutmijn. “Stiefkwartiertje rijden dus”, had ik vooraf tegen mijn gevolg gezegd. Omdat we voor de tour van 11 uur online kaartjes hadden bemachtigd, leek 10.30 uur me vroeg genoeg om te verzamelen. Toen ik echter voor vertrek eens checkte wat de werkelijke reistijd was – een klein half uur – liet ik mijn reisgenoten via de app weten dat we echt niet later dan 10.15 uur moesten vertrekken.

Lees verder
Zollverein
Industrieel

Zech je Zollverein, zech je kolenmijn

In februari 2014 liep ik al een tijdje rond met de gedachte om een bezoek te brengen aan een kolenmijn in het Duitse Ruhrgebied. Niet echt een site waar ik vooraf hoge verwachtingen van had, maar wel één die zich op relatief korte afstand van Rotterdam (220 kilometer) bevond. Omdat er na 4 jaar erfgoedjagen ook niet zo veel nabijgelegen Unesco-monumenten over waren hakte ik de knoop door en kondigde Ech Nie Zeche Zollverein aan. “Wat zechie?”, vroeg Ech Nie achterdochtig.

Lees verder
Onbewerkt vuursteen in Spiennes
Archeologie

Mijn gangen door de neolithische onderwereld van Spiennes

Omdat Ech Nie na ons bezoek aan Schokland was gaan twijfelen over de zin van onze queeste wilde ze voortaan, voorafgaand aan een werelderfgoedreis, weten om wat voor monument het ging. En niet alleen dat, maar ook waar het lag en hoe het was te bereiken. Op die manier dacht ze te kunnen bepalen of het patrimonium ook ech wel een bezoekje waard was. “Ik weet niet wat jou bezielt?!”, had ik opgemerkt, “maar wij gaan gewoon naar Spiennes hoor. Of je dat nou wilt of niet!”

Ze wilde niet.

Lees verder
Gebouwen van de Rammelsbergmijn in de sneeuw
Industrieel

Haar kerstmarkt en mijn queeste in Goslar

De dag na onze dodemansrit is Ech Nie nog steeds niet helemaal de oude. “Ja maar schat, luister nou eens; het vriest inmiddels allang niet meer en waarschijnlijk hebben ze ook al wel gestrooid. Heus, we kunnen nou ech wel weer naar Goslar.”

“Hmmm…”

“En denk eens aan onze Unesco-queeste, die kunnen we toch ook niet zomaar laten liggen?”

“Nou dat moet wel lukken hoor. Het is jouw queeste, niet de mijne…”

Lees verder