Een speciale literaire operatie: hoe de oorlog in Oekraïne ontaardde in een strijd tussen goed en kwaad

Was de oorlog in Oekraïne vorig jaar nog aanleiding om de werelderfgoedconferentie te schrappen, in januari 2023 was datzelfde...

In het hospitaal van Domènech i Montaner kregen patiënten architectuur als medicijn

Tien jaar geleden was het al duidelijk; omdat ik tijdens een voetbaltrip naar Barcelona de twee werelderfgoederen van architect...

Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld

We zijn nog maar net onderweg van het bezoekerscentrum naar het werelderfgoed Knowth of de gids in de shuttlebus...

Wenen in de regen

I’ll do my crying in de rain… galmt het door ons beider hoofd. Van tevoren leek het zo romantisch,...

Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten

“En nou?”, kraait Ech Nie in alle consternatie. “Ja, graven natuurlijk. Wat anders?” Zo met de autobanden muurvast in...
Avontuur
Een speciale literaire operatie: hoe de oorlog in Oekraïne ontaardde in een strijd tussen goed en kwaad
Architectuur
In het hospitaal van Domènech i Montaner kregen patiënten architectuur als medicijn
Archeologie
Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld
Stedelijk landschap
Wenen in de regen
Natuur
Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten
Over dit blog

Hi, ik ben Ech Leuk!

Jaren geleden heeft mijn vader Ech Wel zich stellig voorgenomen al het werelderfgoed van Unesco te bezoeken; een queeste die hem sindsdien zodanig in beslag neemt dat hij nauwelijks nog tijd heeft voor mij of mijn moeder Ech Nie. Wij zijn daarom vastbesloten hem bij het voltooien van zijn levensdoel zoveel mogelijk te dwarsbomen...

Lees verder
Inspiratie

Reisgedicht


Als ik mijn ogen toedoe

ben ik in Honoloeloe

- J. A. Deelder

Hainich
Natuur

Geloof in beuk wortelde diep bij Germaanse stammen

Daar, achter de Rijn, lagen de duistere beukenbossen van Germania. Een nachtmerrieachtige wildernis waar geciviliseerde mensen niks te zoeken hadden. Waarschuwend spraken de Romeinen over deze ondoordringbare, schimmige wereld waarin zovelen van hen waren gesneuveld. Drie van hun beste legioenen hadden ze er tijdens een confrontatie met de woeste woudmannen verloren en sinds die zwarte dag in het jaar 9 durfden ze zich niet meer boven de rivier te vertonen. Helaas voor het bos en zijn stammen verscheen er na de val van het Romeinse Rijk een nieuwe houthakker ten tonele…

Lees verder
Tekst gelukkig nieuwjaar met vuurwerk op de achtergrond
Avontuur

Beste wensen na negatief jaar

“Ja hoor Ech Wel, een jaaroverzicht op 1 januari. Lekker op tijd…” Ech Nie heeft zojuist via de mail mijn nieuwe blogpost binnen gekregen en kaart onmiddellijk een netelige queestie aan. “Ja sorry schat, ik heb het nou eenmaal druk gehad. Je weet wel, een nieuw huis en zo…”

“Pfff, wat een onzin. Als jij een succesvol blogger wil worden dan moet je onder alle omstandigheden kunnen presteren meneertje. Dit is gewoon te laat!”

Lees verder
Rijtje rijk gedecoreerde gildehuizen op de Grote Markt van Brussel
Stedelijk landschap

Wij gilden oorlog op de Grote Markt van Brussel

Wollt Ihr den totalen Krieg?, schreeuwde Goebbels in typische nazistijl. Jawohl!, gilden zijn uitzinnige toehoorders. Het is deze diepzinnige dialoog, tussen een leider en zijn volk, die precies de waanzin van een totale oorlog weergeeft. Burgers en steden als doelwit van vernietiging en een natie die daar heilig in gelooft.

Maar hoewel dit beeld lange tijd aan onze onvreedzame Oosterburen kleven bleef, waren het toch echt de Fransen die de manie introduceerden. Zij wilden de wereld eind 17e eeuw laten zien hoe goed ze wel niet waren en schoten om die reden het weer(ga)loze Brussel totaal aan gort. “En daar heeft de stad dus zijn prachtige Grote Markt aan te danken”, legde ik Ech Nie uit.

Lees verder
Hildesheim
Religie

Op de kerstmarkt van Hildesheim boom je over rozen

Kerstsfeer proeven doen wij in Duitsland. Niet alleen omdat Ech Nie dat gezellig vindt, maar vooral ook omdat het mij de kans geeft enkele Unesco-monumenten aan mijn steeds verder uitdijende werelderfgoedverzameling toe te voegen. Aangezien dat laatste natuurlijk het belangrijkste is (duh) had ik voorafgaand aan ons verblijf in Goslar stiekem een tussenstop gepland in het nabijgelegen Hildesheim. Ech Nie was meteen gepikeerd toen ze het hoorde. “Gvd, Ech Wel, ik snak anders ongelofelijk naar een Glühweintje.”

“Niet alles draait om drank, schat.”

“Oh nee, dat is waar ook. Om werelderfgoed natuurlijk.”

Lees verder

Populaire berichten

Met het nieuwe werelderfgoed van 2021 is de grens wel bereikt

Na alle rampspoed van vorig jaar leek het deze zomer toch allemaal goed te komen; het werelderfgoedcomité zou on-line alle nominaties van 2020 en 2021 bespreken en mij alsnog...

Met pauperparadijs Frederiksoord leek alles pluis maar bij strafkolonie Ommerschans begon het toch te jeuken

“Hooikoorts? Schei eens uit. Wat heb ik daar mee te maken?” “M’n neus zit helemaal verstopt, Ech Wel. HATSJOE! En ik nies me een ongeluk.” “Nou en?” “Dus is...