Jaren geleden heeft mijn vader Ech Wel zich stellig voorgenomen al het werelderfgoed van Unesco te bezoeken; een queeste die hem sindsdien zodanig in beslag neemt dat hij nauwelijks nog tijd heeft voor mij of mijn moeder Ech Nie. Wij zijn daarom vastbesloten hem bij het voltooien van zijn levensdoel zoveel mogelijk te dwarsbomen...
Lees verder
Als ik mijn ogen toedoe
ben ik in Honoloeloe
- J. A. Deelder
De dag na onze dodemansrit is Ech Nie nog steeds niet helemaal de oude. “Ja maar schat, luister nou eens; het vriest inmiddels allang niet meer en waarschijnlijk hebben ze ook al wel gestrooid. Heus, we kunnen nou ech wel weer naar Goslar.”
“Hmmm…”
“En denk eens aan onze Unesco-queeste, die kunnen we toch ook niet zomaar laten liggen?”
“Nou dat moet wel lukken hoor. Het is jouw queeste, niet de mijne…”
Lees verder
En het geschiedde in die dagen voor kerst dat Unesco een telling van zijn werelderfgoedsites verordonneerde. De commissie had ze niet allemaal meer op een rijtje en vroeg zijn volgers te assisteren bij het op orde krijgen van de gegevens. Geen probleem natuurlijk, had ik geantwoord, en stelde voor een uitvoerig verslag over Goslar en zijn Rammelsbergmijnen te schrijven.
Lees verder
Juni 2015. In Griekenland dreigt de crisis uit de hand te lopen. Bevolking en regering lijken niet te willen zwichten voor de druk die vanuit de EU op ze wordt uitgeoefend en Brussel wordt hoe langer hoe chagrijniger. Het eist hervormingen van de Grieken en dreigt bij het uitblijven daarvan geen nieuwe miljardenlening te verstrekken. Omdat die lening van levensbelang is voor het land waarschuwt het nieuwsbericht al voor het moment dat de Griekse banken niet langer aan hun verplichtingen kunnen voldoen. Ideaal moment voor ons dus om eens relaxed op vakantie naar Corfu te gaan.
Lees verder
“Onze renaissancistische voorouders streefden naar harmonie in kunst en architectuur”, vertel ik vrouwlief, “en het goede van de Beemster droogmakerij is dat de Hollandse bouwmeesters van de Gouden Eeuw er in slaagden de antieke principes van orde, regelmaat en symmetrie in een nieuw geschapen weiland te pompen.”
“Nou dat klinkt veelbelovend schat!”
“Ech wel!”
Lees verder
Dat het niet altijd meevalt Ech Nie te motiveren voor wéér een nieuw Unesco-monument, dat had ik al eens verteld. Mevrouw ligt nou eenmaal liever op het strand. Nog lastiger wordt het als een site in de ogen van Ech Nie slecht bereikbaar is. Dan is ze helemaal moeilijk te overreden en ziet ze alleen nog maar beren op de weg.
Tsja…
Lees verder