Een romance met de drie mooiste vrouwen van Parijs

Parijs

Het was begin mei 2010 en croissants, jus d´orange en de klanken van een meeslepend chanson accompagneerden mijn cadeau aan vrouwe Ech Nie, een romantisch weekendje weg naar de stad van de liefde; Parijs! Niet erg origineel misschien maar onze passie was nog pril en daar aan de oevers van de Seine, tussen Eiffeltoren en Notre Dame, ligt toevallig wel het meest bezochte werelderfgoed van Unesco. Niet dat we ons daar toen bewust van waren trouwens, wij wilden de stad gewoon gebruiken als decor op onze tour d´amour. Unesco en zijn lijst moesten we nog ontdekken.

Zicht vanaf brug op Eiffeltoren in Parijs

Eiffeltoren

Twee maanden later trokken we op een mooie zomerdag richting de Franse hoofdstad. Hoewel de vrouwen van Parijs mijn primaire focus waren, trokken we toch als eerste naar de beroemdste mannelijke inwoner van de stad; de Eiffeltoren. Verliefd of niet, eenmaal in Parijs kan je natuurlijk moeilijk om het ding heen. Omdat we van te voren geen kaartje voor een bezichtiging hadden gekocht, en de lange wachtrijen er weinig romantisch uitzagen, besloten we dat we monsieur Eiffel maar het beste van een afstandje konden aanschouwen; zittend vanaf een sfeervol terras dus. We bestelden er een drankje bij en brachten een toost uit op de stalen fallus en ons geluk. De vrouwen van Parijs moesten nog maar even wachten.

Zicht vanaf zonovergoten terras op Eiffeltoren in Parijs
Een biertje, een wijntje en zicht op de Eiffeltoren. Hoe romantisch is dat?

Vrouwen van Parijs #1

Het verlangen naar een affaire met een knappe Parisienne was ook wat hitsige boefjes van de negentiende eeuw naar de stad van de liefde dreef. Daar, in clubs als Moulin Rouge, hoopten ze op een wulpse maîtresse voor een zwoele nacht. Het is die extravagante levenswandel waar Parijs zijn verbondenheid met de liefde aan te danken heeft. Aan de hand van de mooiste vrouw van de wereld kon ik zo’n avontuurtje natuurlijk wel vergeten maar uit respect voor het verleden werkten we toch maar een paar chique dames af.

We begonnen met een bezoekje aan de mysterieuze Mona Lisa, een van de knapste vrouwen van Parijs. Zij hangt tegenwoordig voornamelijk rond in het Louvre en ontvangt haar bezoek over het algemeen vanachter kogelwerend glas. Ondanks deze wat arrogante opstelling en haar krasse leeftijd heeft ze nog steeds niks van haar charmes verloren. Drommen mannen verdrongen zich om een glimp en natuurlijk deden wij gezellig mee.

Na Mona’s vage glimlach eenmaal te hebben ontwaard lieten we de ellebogen en drukte voor wat ze waren en liepen nog even snel langs wat oude kameraden. Vier uur (!) deden we er over, maar toen hadden onze benen toch echt genoeg van de mummies, kleitabletten en gevleugelde stieren en gingen we weer terug naar buiten. Afgepeigerd lieten we onze vermoeide voetjes afkoelen in het water bij de glazen piramide van de hoofdingang.

Pootje badende mensen bij het Louvre met de Arc de Triomphe du Carrousel op het achtergrond
Voetjes koelen

Vrouwen van Parijs #2

Opgefrist en met schone voeten gingen we vervolgens op audiëntie bij die andere fameuze mevrouw, de Notre-Dame. Ze woont dichtbij Mona, op het eilandje Ile de la Cité in de rivier de Seine, en is nog een van de weinig overgebleven, middeleeuwse oudjes. De gotische dame bleek toevallig net dienst te hebben toen wij er waren en haar bisschoppen waren druk in de weer haar met wierook en geprevel te overladen. We keken de scène even aan maar besloten toen dat het wellicht beter was om een van de liefste vrouwen van Parijs van een afstandje te aanschouwen; zittend vanaf een terras dus.

Met een heerlijk drankje bij de hand en ons hoofd in de wolken genoten we van de stralende zomerzon. Helaas bracht de rekening ons echter weer keihard terug op aarde. Voor de elitaire prijs van zestien euro dertig mochten we onze consumpties (1 cola en 1 biertje) afrekenen! Het was duidelijk de hoogste tijd voor de volgende madame.

Vooraanzicht Notre Dame Parijs
Notre Dame, een van de liefste vrouwen van Parijs

 Vrouwen van Parijs #3

En dus traden we, alsof we die dag nog niet genoeg gelopen hadden, vervolgens in de voetsporen van Maria de Medici. Deze koningin-mama van de zeventiende eeuw zetelde een tijdje in het Louvre maar verhuisde op zeker moment naar het Palais du Luxembourg. Wij volgden haar voorbeeld en vonden en passant het meest amoureuze plekje van de stad. Rond het paleis ligt namelijk een magnifiek aangelegde stadstuin waar het heerlijk vertoeven bleek.

De plaats druipt werkelijk van de romantiek en met zijn schitterende bloemenperken, crèmewitte standbeelden en schaduwrijke Medici-fontein amuseerden wij ons er delicieus. Wij wisten het zeker, dit moesten we niet van een afstandje aanschouwen, hier wilden we middenin zitten. We maakten ons eigen terras van een paar stoelen en zochten er een mooi stukje park bij, kochten wat drank in het openluchtcafé en met een prettig plaatsje in de zon brachten we nog urenlang een ode aan de liefde. De vrouwen van Parijs, ik hou d’r van. Ech Wel!

Gazon omringd door paarsblauwe bloemenborder in tuin Palais du Luxembourg
Tuin van Palais du Luxembourg

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: