Kerkhof Skogskyrkogården wijst dolende zielen de weg

In 2016 besloten we naar Zweden af te reizen. Voor velen het land van Vikingen, Abba en blonde stoten,...

Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld

We zijn nog maar net onderweg van het bezoekerscentrum naar het werelderfgoed Knowth of de gids in de shuttlebus...

Wenen in de regen

I’ll do my crying in de rain… galmt het door ons beider hoofd. Van tevoren leek het zo romantisch,...

Bieren met begijnen is altijd een feest

Zo tussen Straffe Hendrik en Brugse zot waren we er al eens een tegengekomen, een Belgisch begijnhof, maar veel...

Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten

“En nou?”, kraait Ech Nie in alle consternatie. “Ja, graven natuurlijk. Wat anders?” Zo met de autobanden muurvast in...
Architectuur
Kerkhof Skogskyrkogården wijst dolende zielen de weg
Archeologie
Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld
Stedelijk landschap
Wenen in de regen
Religie
Bieren met begijnen is altijd een feest
Natuur
Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten
Over dit blog

Hi, ik ben Ech Leuk!

Jaren geleden heeft mijn vader Ech Wel zich stellig voorgenomen al het werelderfgoed van Unesco te bezoeken; een queeste die hem sindsdien zodanig in beslag neemt dat hij nauwelijks nog tijd heeft voor mij of mijn moeder Ech Nie. Wij zijn daarom vastbesloten hem bij het voltooien van zijn levensdoel zoveel mogelijk te dwarsbomen...

Lees verder
Inspiratie

Reisgedicht


Als ik mijn ogen toedoe

ben ik in Honoloeloe

- J. A. Deelder

Archeologie

Ave Augustus! Theater en triomfboog Orange groeten Romeinse keizer

Tweeledig was zijn leven, net als het werelderfgoed in Orange. En aan het begin van zijn carrière, toen hij nog bekend stond als Octavianus, was hij de meedogenloze machtswellusteling die op de weg naar de top over lijken ging. Letterlijk. Maar later, toen hij eenmaal op het pluche zat, ontwikkelde hij zich tot Augustus, de verhevene, de vader des vaderlands die het Rijk op een alom gerespecteerde wijze voorspoed en welvaart bracht.

“Staat dat allemaal op deze poort?”

Lees verder
Industrieel

In Idrija ging het kwik; alchemisten riepen met magische steen der wijzen een gouden toekomst in het leven

Na ons bezoek aan Trogir was het wel duidelijk; we moesten zo snel mogelijk naar huis. Ech Nie was hoogzwanger en zwaar emotioneel. De spanning, de hitte; ze kon het allemaal niet meer aan. “Alles leuk en aardig”, sprak ik zorgelijk, “maar als we onze vakantie afbreken dan betekent dat wel dat we onze overnachting in werelderfgoedstad Salzburg mislopen. Daar verwachten ze ons pas over een week.”

Lees verder
Architectuur

Met de Franse slag langs Vlaamse belforten

Tweeëndertig Belgische belforten verklaarde Unesco in 1999 tot werelderfgoed. Een respectabel aantal zou je zeggen, maar ondanks al die architectonische manifestaties van macht en rijkdom deed de commissie er zes jaar later nog een schepje bovenop. In 2005 kregen drieëntwintig Franse belforten (en een vergeten(?) Waalse) eveneens de status patrimonium der mensheid.  

“Waarom?”, vroeg Ech Nie zich af. “Vonden ze tweeëndertig niet genoeg of zo?” 

Lees verder

Populaire berichten

Op de jaarmarkt van Provins stond Champagne centraal

Nadat Ech Nie zich had bekwaamd in de edele kunst der bierdrinkerij was het volgens haar onontkoombaar dat ik mijn smaakpapillen aan het weldadige bouquet van druiven, gist en...

Onze werelderfgoedqueeste lijkt nu écht de verkeerde kant op te gaan...

“Niet te geloven toch? Zijn we net een beetje van de Corona af, storten die Russen ons gewoon in een volgende crisis.” “Verschrikkelijk inderdaad. Dit zou weleens helemaal de...