Waarheen leidt de weg?

geloof

Het is een vraag die Mieke Telkamp al tijden bezig houdt en ook bij ons vroeger regelmatig bovenborrelde. Wat is de zin van het leven? Waarom zijn wij hier? Wat willen we bereiken? Het zijn de levensvragen die iedereen zichzelf wel eens gesteld heeft.

Mensen hebben sturing nodig in het leven, een doel waar naar toe gewerkt kan worden. Zingeving in het bestaan geeft rust en is de sleutel tot geluk. Maar velen onder ons blijven zoekende en zijn niet in staat betekenis te geven aan hun handelen. Zij belanden vaak in de tang van een of andere religie omdat ze denken daar een antwoord te krijgen op hun vragen. Het geloof, en de tradities die daar bij horen, bieden hun houvast, troost en de kracht om door te gaan. Maar wat voor de een kan werken is voor de ander een verschrikking.

Er zijn honderden verschillende soorten religies die allemaal prediken over verzoening en rechtvaardigheid maar over het algemeen moeten ze weinig van elkaar hebben, vinden zichzelf belangrijker dan de ander en bestrijden elkaar te vuur en te zwaard. Daarnaast is geloof niet vrijblijvend maar vereist het een bepaalde levenswijze. Het gaat vaak gepaard met een heel scala aan ge- en verboden en een zekere offerbereidheid ter meerdere eer en glorie van het Opperwezen. In ruil daarvoor biedt het geloof ze steun in moeilijke tijden en belooft het verlossing na een Godsvruchtig leven. Voor iedereen die genoeg heeft van dat eeuwige geouwehoer, de hypocrisie en de strakke keurslijven is er nu een geweldig alternatief, de werelderfgoedlijst van Unesco!

geloofGeloof in Unesco

Wat de Heilige geschriften zijn voor een gelovige dat is de Unesco-lijst voor de erfgoedenthousiasteling. Het is de leidraad in zijn bestaan en de richtingwijzer op zijn levensweg. Hij probeert niet te leven naar Gods gebod of Mohammedaanse leer. Hij heeft geen boodschap aan Boeddha of de verering van een koe. Hij laat zich leiden door de lijst met door Unesco uitverkoren plaatsen. Een leven in dienst van Unesco, zo gelooft hij, brengt voldoening en verschaft diepere inzichten in de geschiedenis van mens en natuur. De volgers van Unesco kenmerken zich door een grote zucht naar kennis en beschouwen elke site als onmisbaar en van het grootste belang. Zij maken geen onderscheid in geloof of plaatsen het ene erfgoed boven het ander. Zij zien iedere ingeschreven locatie, hoe onbenullig deze voor de buitenstaander ook mag lijken, als uniek, van universele waarde en onmisbaar in het grote verhaal van onze planeet en zijn bewoners.

Daarom, zo is zijn overtuiging, wordt de Heilige Graal van Unesco alleen dan gevonden wanneer alle sites minimaal een keer in het leven worden aangedaan. Het is de aloude bedevaart in een modern jasje. Hij wordt echter niet ondernomen uit boetedoening of vroom ideaal maar uit bewondering voor de kunde van mens en natuur. Al die unieke monumenten vertellen hun eigen verhaal en het is zijn streven die allemaal persoonlijk aan te horen. Hij haalt voldoening uit elk bezoek en schept genoegen in het feit dat iedere site zijn kennis doet groeien. In zijn speurtocht naar wijsheid is de Unesco-routekaart zijn kostbaarste bezit maar de opgedane ervaringen beschouwt hij als onbetaalbaar. Daarom is hij vastberaden zijn queeste te voltooien, hij weet waarom hij hier is en wat hij wil bereiken. Hij is de held van dit blog. Ech Wel!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: