Episch moest die worden, mijn honderdste post op deze site. En lange tijd leek het er ook op dat een werkelijk sensationeel stukje aanstaande was. Mijn jubileum viel namelijk precies samen met de 44e bijeenkomst van de werelderfgoedconferentie in Fuzhou, China…

Maar zoals altijd, liep het ook dit keer weer anders dan verwacht. Hoewel ik er vast van overtuigd was dat de Unesco-bijeenkomst mij dit jaar louter vreugde zou brengen, (het kon bijna niet anders of mijn lijst van bezochte sites zou met maar liefst vier nieuwe locaties worden uitgebreid) werd het de grootste teleurstelling ooit!

Entree kunstenaarskolonie Mathildenhöhe Darmstadt wordt geflankeerd door twee standbeelden van een naakte man en vrouw en goudkleurige kunst
Voor de werelderfgoedreiziger zijn het barre, ijskoude tijden

Om gek van te worden

Het was natuurlijk ook te mooi om waar te zijn. Een substantiële stijging van mijn totaal, terwijl ik op hetzelfde moment een belangrijke mijlpaal op het blog zou bereiken. Dan moet je wel heel veel geluk hebben…

Niet dus…

Want ondanks het feit dat alles wees op een snelle erkenning van de diverse patriomoniums, ging het hele feestje uiteindelijk toch niet door. Corona stak haar verschrikkelijke kop op en zorgde er voor dat de conferentie tot nader orde werd uitgesteld. Zal je altijd zien; net als je een keer geen rekening houdt met een wereldwijde pandemie, breekt er eentje uit…

Cilinder van roulettetafel
Het is altijd weer een gok welk patrimonium wordt ingeschreven tijdens de werelderfgoedconferentie, maar dit jaar…

Bekijk het effe

Als gevolg van het snel verspreidende virus kwam Ech Nie met een buiten zinnen rakende Echgenoot te zitten. “Het is toch GVD niet te geloven ook?! Wat een tyfuszooi! Daar gaat dus onze laatste kans op een paar werelderfgoedsites dit jaar. Klote-Corona! Konden we eerst al niet reizen, nou kan er blijkbaar ook al niet meer worden vergaderd! En dan verwachten ze zeker ook nog dat ik even gezellig een feestelijk artikel ga zitten schrijven? Nou ech nie! Bekijk het effe!”

“Hoe bedoel je? Je laat onze lezers toch niet stikken? Die kunnen er toch ook niks aan doen?”

“Nee, misschien niet. Maar ik ben er even klaar mee, Ech Nie. Elk jaar word ik weer door die kloteklappers genaaid. Unesco-queesties en werelderfgoedconferenties gaan blijkbaar niet samen.”

“Nou zeg, overdrijf je nu niet een beetje?”

“Nee, helemaal niet. Volgens mij zijn we gewoon vervloekt!”

“Dus je wou het hier bij laten?”

“Inderdaad ja, Ech Wel!”

Landhuis spiegelend in het water in de Koloniën van Weldadigheid
Het zag er allemaal zo mooi uit, maar uiteindelijk word je toch weer genaaid…

Ook wel eens vol verwachting naar een werelderfgoedconferentie uitgekeken, teleurgesteld geraakt en iedereen laten zitten? Laat het ons weten in de comments hieronder, we horen het graag!


Noot 1: bovenstaande foto’s zijn genomen op de werelderfgoedsites die ingeschreven hadden moeten worden. Te weten:

– Foto 1: El Retiro en Prado in Madrid
– Foto 2: Darmstadt kunstenaarskolonie Mathildenhöhe
– Foto 3: Belangrijkste SPA’s van Europa (Baden Baden casino)
– Foto 4: Koloniën van Weldadigheid


Noot 2: voor alle lezers die deze 100e post een beetje vinden tegenvallen; niet getreurd, over twee weken volgt er een groots verhaal over de misdaden van onze oorlogszuchtige Oosterburen. Daar raakte ik namelijk maar niet over uitgeschreven…


Lees ook:

Tis een queestie van geduld
Stijgende frustratie bij missers werelderfgoedcomité