Jaren geleden heeft mijn vader Ech Wel zich stellig voorgenomen al het werelderfgoed van Unesco te bezoeken; een queeste die hem sindsdien zodanig in beslag neemt dat hij nauwelijks nog tijd heeft voor mij of mijn moeder Ech Nie. Wij zijn daarom vastbesloten hem bij het voltooien van zijn levensdoel zoveel mogelijk te dwarsbomen...
Lees verder
Als ik mijn ogen toedoe
ben ik in Honoloeloe
- J. A. Deelder
Aan de Schie gezeten
turend in het zwerk
het stadsgeraas geweken
ontstijgt men aan zichzelf
Daar ligt ze dan, mijmer ik:
vierkant, hoog en hoekig
gekanteld in het tegenlicht.
Begin 8e eeuw is de catastrofe bijna compleet. Nadat De Moren het Iberische schiereiland zijn binnengevallen hebben hun legers praktisch de hele christenheid weggevaagd. Gelukkig houden de dappere Asturiërs in het noorden van het land moedig stand en starten ze vanuit hun smalle leefgebied (het enige stukje grond wat de katholieken nog resteert) de tegenaanval. Erg voorspoedig gaat het niet, want als driehonderd jaar later op het kasteel van Guimarães de kleine Alfons wordt geboren, is de zogenaamde Reconquista nog steeds in volle gang.
Lees verder
Ech Nie houdt niet van reizen. Ze ziet overal gevaar, krijgt stress bij elke tegenslag en haat het geringste oponthoud. Helemaal erg vindt ze vluchten naar exotische oorden. Daar waar alles anders is. Dan bevindt ze zich ver buiten haar comfortzone en beschouwt ze elk uitje als een ware martelgang. Toen ik haar dus op zeker moment richting Azië wilde bewegen, kostte me dat behoorlijk wat overredingskracht. “Is het nou eens een keer klaar met dat gejank van jou? Wij zijn hier bezig met een wérelderfgoedqueeste, Ech Nie. Dan kan je niet volstaan met enkel Europese tripjes!”
Lees verder
I’ll do my crying in de rain… galmt het door ons beider hoofd. Van tevoren leek het zo romantisch, een weekendje weg naar Wenen, maar na twee dagen plenzen is Ech Nie de wanhoop nabij. Terwijl tranen langs haar wangen biggelen, sipt ze in a mineur: “Toe Ech Wel, alsjeblieft. Laten we ergens naar binnen gaan. Ik zing dit niet meer uit!”
Lees verder
Achter de beschermende toppen van het Noord-Spaanse hooggebergte ligt waarschijnlijk ’s lands best bewaarde geheim; Logroño. Hoewel de stad bijna overloopt van verrukkelijke pintxostentjes en dito wijnbarretjes kunnen wij er eigenlijk geen vakantieganger in ontdekken. “Moet jij er alleen niet vol lof over gaan schrijven, hè Ech Wel, anders stikt het hier straks alsnog van de toeristen!”
“Tuurlijk niet, Ech Nie. Dit paradijsje houden we lekker voor ons zelf…”
Lees verder