Kerkhof Skogskyrkogården wijst dolende zielen de weg

In 2016 besloten we naar Zweden af te reizen. Voor velen het land van Vikingen, Abba en blonde stoten,...

Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld

We zijn nog maar net onderweg van het bezoekerscentrum naar het werelderfgoed Knowth of de gids in de shuttlebus...

Wenen in de regen

I’ll do my crying in de rain… galmt het door ons beider hoofd. Van tevoren leek het zo romantisch,...

Bieren met begijnen is altijd een feest

Zo tussen Straffe Hendrik en Brugse zot waren we er al eens een tegengekomen, een Belgisch begijnhof, maar veel...

Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten

“En nou?”, kraait Ech Nie in alle consternatie. “Ja, graven natuurlijk. Wat anders?” Zo met de autobanden muurvast in...
Architectuur
Kerkhof Skogskyrkogården wijst dolende zielen de weg
Archeologie
Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld
Stedelijk landschap
Wenen in de regen
Religie
Bieren met begijnen is altijd een feest
Natuur
Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten
Over dit blog

Hi, ik ben Ech Leuk!

Jaren geleden heeft mijn vader Ech Wel zich stellig voorgenomen al het werelderfgoed van Unesco te bezoeken; een queeste die hem sindsdien zodanig in beslag neemt dat hij nauwelijks nog tijd heeft voor mij of mijn moeder Ech Nie. Wij zijn daarom vastbesloten hem bij het voltooien van zijn levensdoel zoveel mogelijk te dwarsbomen...

Lees verder
Inspiratie

Reisgedicht


Als ik mijn ogen toedoe

ben ik in Honoloeloe

- J. A. Deelder

Lorsch
Religie

Het fundamentele belang van de abdij van Lorsch

Eerder schreef ik al over de werelderfgoedsites Plitvice, Parijs en Cinque Terre. Stuk voor stuk sites van wereldklasse die ik helaas moest laten begeleiden door belabberde hapsnapshots. Haarscherpe opnames hadden wellicht geholpen de universele waarde van de sites beter tot hun recht te laten komen maar camera en fotograaf waren toendertijd nog weinig ontwikkeld.

Het is dan ook te begrijpen dat u niet verder bladerde op de website of uw facebookvrienden daarvan met een “like” op de hoogte bracht. Dat lag niet aan u maar aan mij (en mijn plaatjes). Jammer genoeg moet ik u melden dat het er met dit artikel over de abdij van Lorsch niet beter op wordt.

Lees verder
Cinque Terre
Cultureel landschap

In Cinque Terre loopt het pad van de liefde over pieken en dalen

Het is september 2011 en we hebben het plan opgevat om van het ene kustdorpje (Monterosso) naar het andere (Vernazza) te lopen. Een mooie wandeling langs de Ligurische kust wordt tenslotte door elke reisgids aanbevolen en daarnaast maakt de werelderfgoedstatus van Cinque Terre de streek voor ons natuurlijk al helemaal onvermijdelijk. Zoals te doen gebruikelijk schort het bij ons echter aan de voorbereiding: hoewel we vooraf alle oog hebben voor de afstand tussen beide plaatsjes (+/- 4 km) schieten we tekort in het controleren van de moeilijkheidsgraad. Iets wat we al gauw zouden berouwen…

Lees verder
Brug in Parijs die zicht biedt op de IJffelltoren
Stedelijk landschap

Een romance met de drie mooiste vrouwen van Parijs

Het was begin mei 2010 en croissants, jus d´orange en de klanken van een meeslepend chanson accompagneerden mijn cadeau aan vrouwe Ech Nie, een romantisch weekendje weg naar de stad van de liefde; Parijs! Niet erg origineel misschien, maar onze passie was nog pril en daar aan de oevers van de Seine, tussen Eiffeltoren en Notre Dame, ligt toevallig wel het meest bezochte werelderfgoed van Unesco. Niet dat we ons daar toen bewust van waren trouwens, wij wilden de stad gewoon gebruiken als decor op onze tour d´amour. Unesco en zijn lijst moesten we nog ontdekken.

Lees verder
Metershoge waterval klatert te midden van veel groen naar beneden
Natuur

Plitvice, de eerste stap op een lange queeste

Verslaafd aan drank of drugs, of allebei, een leven in de criminaliteit, op de wallen of in de goot, vechtend op de tribunes in het stadion of luisterend naar duivelse metalmuziek; iedereen kent wel die zielige stumperds die figureren in typische EO-verhalen en die net op het moment dat de demonen zich écht voorgoed meester van de hoofdpersoon lijken te maken, worden gered door een wonderlijk voorval. Plotseling zien zij het licht en transformeren ze van een arme drommel in een bezeten zendeling.

Zo’n stakker ben ik.

Lees verder

Populaire berichten

Op de jaarmarkt van Provins stond Champagne centraal

Nadat Ech Nie zich had bekwaamd in de edele kunst der bierdrinkerij was het volgens haar onontkoombaar dat ik mijn smaakpapillen aan het weldadige bouquet van druiven, gist en...

Onze werelderfgoedqueeste lijkt nu écht de verkeerde kant op te gaan...

“Niet te geloven toch? Zijn we net een beetje van de Corona af, storten die Russen ons gewoon in een volgende crisis.” “Verschrikkelijk inderdaad. Dit zou weleens helemaal de...