Kerkhof Skogskyrkogården wijst dolende zielen de weg

In 2016 besloten we naar Zweden af te reizen. Voor velen het land van Vikingen, Abba en blonde stoten,...

Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld

We zijn nog maar net onderweg van het bezoekerscentrum naar het werelderfgoed Knowth of de gids in de shuttlebus...

Wenen in de regen

I’ll do my crying in de rain… galmt het door ons beider hoofd. Van tevoren leek het zo romantisch,...

Bieren met begijnen is altijd een feest

Zo tussen Straffe Hendrik en Brugse zot waren we er al eens een tegengekomen, een Belgisch begijnhof, maar veel...

Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten

“En nou?”, kraait Ech Nie in alle consternatie. “Ja, graven natuurlijk. Wat anders?” Zo met de autobanden muurvast in...
Architectuur
Kerkhof Skogskyrkogården wijst dolende zielen de weg
Archeologie
Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld
Stedelijk landschap
Wenen in de regen
Religie
Bieren met begijnen is altijd een feest
Natuur
Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten
Over dit blog

Hi, ik ben Ech Leuk!

Jaren geleden heeft mijn vader Ech Wel zich stellig voorgenomen al het werelderfgoed van Unesco te bezoeken; een queeste die hem sindsdien zodanig in beslag neemt dat hij nauwelijks nog tijd heeft voor mij of mijn moeder Ech Nie. Wij zijn daarom vastbesloten hem bij het voltooien van zijn levensdoel zoveel mogelijk te dwarsbomen...

Lees verder
Inspiratie

Reisgedicht


Als ik mijn ogen toedoe

ben ik in Honoloeloe

- J. A. Deelder

Brugge
Stedelijk landschap

Van straffe Hendrik tot Brugse zot, het bourgondische leven in Brugge

Levensveranderend. Zeker, dat was Plitvice. Betoverend? Ja, ook dat. Maar de magie van het park was niet zo sterk geweest dat het gelijk ons leven op de kop zette. Dat kwam pas later. Wat dat betreft is het vervullen van een werelderfgoedqueeste misschien nog wel het beste te vergelijken met het krijgen van een baby; nadat het zaad geplant is, heeft het tijd nodig om te ontwikkelen en meestal wordt het pas Ech Leuk als je een paar jaar verder bent. Zo bleek het in ieder geval wel met Unesco te gaan. Na het Kroatische natuurpark mochten we negen (!) maanden later, in Brugge, ons eerstvolgende werelderfgoedsite verwelkomen. Het werd gelijk een drieling!

Lees verder
Oude tempel in Agrigento
Archeologie

Griekse goden eisen respect rondom tempels van Agrigento

“Tééééring!”, roep ik behoorlijk overbodig naar mijn kersverse bruid. “Het is hier echt bloedverziekend heet!” We zijn op het Italiaanse eiland Sicilië en bevinden ons, zeer tegen de zin van Ech Nie, tussen de verruïneerde tempels van Agrigento. Het is onze huwelijksreis, en hoewel onze trip natuurlijk in het teken van de liefde staat, heb ik haar vandaag toch zo ver gekregen om een Unesco-site te bezoeken. Ze heeft er echter na een paar minuten alweer spijt van…

Lees verder
Le Havre
Architectuur

Le Havre is knap lelijk

Ik bekijk de wereld door een Unesco-bril. Dat heeft als voordeel dat, mét bril, gebouwen vaak beter voor de dag komen. Tevens helpt het mij in het herkennen van de bijzondere en universele waarde van een ingeschreven monument. Een uitkomst, al zeg ik het zelf, want het belang van een pand is er niet altijd even makkelijk vanaf te zien.

Ech Nie daarentegen beweert dat het mijn zicht op de werkelijkheid vertroebelt. Dat ik alles met de mantel der liefde bedek en me teveel conformeer aan de visie van Unesco.  Ech Nie ziet altijd alles anders, en dat was in het Franse Le Havre ook weer zo.

Lees verder
Groene weiden rondom kerk Schokland
Cultureel landschap

Zeeslag om Schokland symboliseert Nederlandse strijd tegen het water

Ons eerste bezoek aan een Unesco-site was meteen raak. Plitvice overrompelde ons en ontstak het vuur van verlangen. We wilden meer werelderfgoed en raadpleegden Unesco’s lijst op zoek naar nieuwe Wauw-bestemmingen. In 2013 ontdekten we echter dat niet elke site garant staat voor eenzelfde extatische ervaring als wij in het prachtige Plitvice hadden. Ondanks de naam bleef zo’n heftige belevenis op Schokland bijvoorbeeld helemaal uit. Sorry Schokkers.

Lees verder
Toeristen op een bankje in Park Guel
Architectuur

Tijdens voetbaltrip naar Barcelona staat Gaudi langs de zijlijn

Mijn excuses. Eigenlijk was dit stukje bedoeld als een beschrijving van het Palau de la Musica (een concertgebouw in Barcelona dat samen met het Hospital de Sant Pau in 1997 tot werelderfgoed werd verklaard) maar helaas ontwikkelde het schrijven zich gaandeweg tot een vrij hopeloze opsomming van enkele ongeëvenaarde Gaudi-monumenten. Dat ik daarmee de weergaloze architect danig tekort doe is mij bekend, maar tot mijn verdediging zou ik graag willen aanvoeren dat ik er tijdens mijn bezoek alles aan heb gedaan om dit echec te voorkomen. Mijn volledig falen moge niettemin uit onderstaande blijken…

Lees verder

Populaire berichten

Op de jaarmarkt van Provins stond Champagne centraal

Nadat Ech Nie zich had bekwaamd in de edele kunst der bierdrinkerij was het volgens haar onontkoombaar dat ik mijn smaakpapillen aan het weldadige bouquet van druiven, gist en...

Onze werelderfgoedqueeste lijkt nu écht de verkeerde kant op te gaan...

“Niet te geloven toch? Zijn we net een beetje van de Corona af, storten die Russen ons gewoon in een volgende crisis.” “Verschrikkelijk inderdaad. Dit zou weleens helemaal de...