Jaren geleden heeft mijn vader Ech Wel zich stellig voorgenomen al het werelderfgoed van Unesco te bezoeken; een queeste die hem sindsdien zodanig in beslag neemt dat hij nauwelijks nog tijd heeft voor mij of mijn moeder Ech Nie. Wij zijn daarom vastbesloten hem bij het voltooien van zijn levensdoel zoveel mogelijk te dwarsbomen...
Lees verder
Als ik mijn ogen toedoe
ben ik in Honoloeloe
- J. A. Deelder
Dit keer geen verhaal over vervelende queesties, maar gewoon een stukje over hoe we soms ook wel eens geluk kunnen hebben. Vandaag zag namelijk ons bloedeigen werelderfgoed het levenslicht! Ech Leuk!
Kan de mooiste trip van ons leven eindelijk beginnen!
Lees verder
Knusper, knusper Knäuschen. Wer knuspert an meinem Häuschen? Hoewel de spreuk boven ons hotelbed aan duidelijkheid niets te wensen overlaat, worden we tijdens een wandeling in de middeleeuwse straten van Höxter toch verrast door een peperkoeken huisje. “Knijp jij eens in mijn armen, Ech Wel. Dit kan toch niet waar zijn?”
Lees verder
“Zucht, puf, kreun.” Meer dan dat wist Ech Nie niet uit te brengen. “Ja schat, ik begrijp dat het na acht maanden zwangerschap allemaal wat zwaarder wordt, maar vroeger stond er in Trogir een heiligdom dat aan de vruchtbaarheidsgodin Hera was gewijd; die kunnen we toch onmogelijk laten schieten?”
“Nou volgens mij hebben we de goden in Samos en Efeze wel genoeg eer bewezen…”
“Maar het kan natuurlijk altijd beter Ech Nie! En jij wilt toch zeker ook alleen het beste voor ons kind?”
“(…)”
“Precies, dat dacht ik al! Instappen dus.”
Lees verder
Terwijl we genoten van een pannetje mosselen in de vissershaven van Sète informeerde ik Ech Nie over het feit dat vroeger, toen de Fransen van Bordeaux naar het zuiden wilden varen, (“dus van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee”), die tocht ongeveer vier weken duurde. “Het Canal du Midi bestond nog niet en daarom moest eerst rondom het Iberische schiereiland worden genavigeerd.”
“Oh, dus de Franse schippers konden Spanje en Portugal niet omzeilen?”
“Jawel, die moesten ze juist wél omzeilen…”
Lees verder
“Tuurlijk schat, niks dan lof, je zwangerschap was dan wel een hele verrassing voor me, maar dat je Samos uitkoos om hem bekend te maken vond ik echt helemaal top. Zeker ook omdat het lokale werelderfgoed er zo goed bij paste. Ons eerbetoon aan de vruchtbaarheidsgodin Hera zal je dan ook vast gaan helpen de komende (draag)tijd te doorstaan. Maar goed, dat wil nog niet zeggen dat we er nu al zijn hè?”
“Ik weet dat het nog 9 maanden duurt Ech Wel…”
“Dat bedoel ik niet.”
“Oh, wat dan?”
“Dat we ook nog even bij Artemis van Efeze langs moeten.”
Lees verder