Himmler “zuiverde” stiftskerk Quedlinburg tot sinister SS-heiligdom

Een flakkerend vuur werpt zijn rode licht over roerloze rijen zwartgeklede soldaten. In de stille crypte staat de Reichsführer-SS...

Een speciale literaire operatie: hoe de oorlog in Oekraïne ontaardde in een strijd tussen goed en kwaad

Was de oorlog in Oekraïne vorig jaar nog aanleiding om de werelderfgoedconferentie te schrappen, in januari 2023 was datzelfde...

In het hospitaal van Domènech i Montaner kregen patiënten architectuur als medicijn

Tien jaar geleden was het al duidelijk; omdat ik tijdens een voetbaltrip naar Barcelona de twee werelderfgoederen van architect...

Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld

We zijn nog maar net onderweg van het bezoekerscentrum naar het werelderfgoed Knowth of de gids in de shuttlebus...

Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten

“En nou?”, kraait Ech Nie in alle consternatie. “Ja, graven natuurlijk. Wat anders?” Zo met de autobanden muurvast in...
Stedelijk landschap
Himmler “zuiverde” stiftskerk Quedlinburg tot sinister SS-heiligdom
Avontuur
Een speciale literaire operatie: hoe de oorlog in Oekraïne ontaardde in een strijd tussen goed en kwaad
Architectuur
In het hospitaal van Domènech i Montaner kregen patiënten architectuur als medicijn
Archeologie
Megalithische monumenten van Knowth en Newgrange functioneerden als toegangspoorten naar Andere Wereld
Natuur
Vogelparadijs Doñana door uilskuikens in de nesten
Over dit blog

Hi, ik ben Ech Leuk!

Jaren geleden heeft mijn vader Ech Wel zich stellig voorgenomen al het werelderfgoed van Unesco te bezoeken; een queeste die hem sindsdien zodanig in beslag neemt dat hij nauwelijks nog tijd heeft voor mij of mijn moeder Ech Nie. Wij zijn daarom vastbesloten hem bij het voltooien van zijn levensdoel zoveel mogelijk te dwarsbomen...

Lees verder
Inspiratie

Reisgedicht


Als ik mijn ogen toedoe

ben ik in Honoloeloe

- J. A. Deelder

Le Havre
Architectuur

Le Havre is knap lelijk

Ik bekijk de wereld door een Unesco-bril. Dat heeft als voordeel dat, mét bril, gebouwen vaak beter voor de dag komen. Tevens helpt het mij in het herkennen van de bijzondere en universele waarde van een ingeschreven monument. Een uitkomst, al zeg ik het zelf, want het belang van een pand is er niet altijd even makkelijk vanaf te zien.

Ech Nie daarentegen beweert dat het mijn zicht op de werkelijkheid vertroebelt. Dat ik alles met de mantel der liefde bedek en me teveel conformeer aan de visie van Unesco.  Ech Nie ziet altijd alles anders, en dat was in het Franse Le Havre ook weer zo.

Lees verder
Groene weiden rondom kerk Schokland
Cultureel landschap

Zeeslag om Schokland symboliseert Nederlandse strijd tegen het water

Ons eerste bezoek aan een Unesco-site was meteen raak. Plitvice overrompelde ons en ontstak het vuur van verlangen. We wilden meer werelderfgoed en raadpleegden Unesco’s lijst op zoek naar nieuwe Wauw-bestemmingen. In 2013 ontdekten we echter dat niet elke site garant staat voor eenzelfde extatische ervaring als wij in het prachtige Plitvice hadden. Ondanks de naam bleef zo’n heftige belevenis op Schokland bijvoorbeeld helemaal uit. Sorry Schokkers.

Lees verder
Toeristen op een bankje in Park Guel
Architectuur

Tijdens voetbaltrip naar Barcelona staat Gaudi langs de zijlijn

Mijn excuses. Eigenlijk was dit stukje bedoeld als een beschrijving van het Palau de la Musica (een concertgebouw in Barcelona dat samen met het Hospital de Sant Pau in 1997 tot werelderfgoed werd verklaard) maar helaas ontwikkelde het schrijven zich gaandeweg tot een vrij hopeloze opsomming van enkele ongeëvenaarde Gaudi-monumenten. Dat ik daarmee de weergaloze architect danig tekort doe is mij bekend, maar tot mijn verdediging zou ik graag willen aanvoeren dat ik er tijdens mijn bezoek alles aan heb gedaan om dit echec te voorkomen. Mijn volledig falen moge niettemin uit onderstaande blijken…

Lees verder
Lorsch
Religie

Het fundamentele belang van de abdij van Lorsch

Eerder schreef ik al over de werelderfgoedsites Plitvice, Parijs en Cinque Terre. Stuk voor stuk sites van wereldklasse die ik helaas moest laten begeleiden door belabberde hapsnapshots. Haarscherpe opnames hadden wellicht geholpen de universele waarde van de sites beter tot hun recht te laten komen maar camera en fotograaf waren toendertijd nog weinig ontwikkeld.

Het is dan ook te begrijpen dat u niet verder bladerde op de website of uw facebookvrienden daarvan met een “like” op de hoogte bracht. Dat lag niet aan u maar aan mij (en mijn plaatjes). Jammer genoeg moet ik u melden dat het er met dit artikel over de abdij van Lorsch niet beter op wordt.

Lees verder
Cinque Terre
Cultureel landschap

In Cinque Terre loopt het pad van de liefde over pieken en dalen

Het is september 2011 en we hebben het plan opgevat om van het ene kustdorpje (Monterosso) naar het andere (Vernazza) te lopen. Een mooie wandeling langs de Ligurische kust wordt tenslotte door elke reisgids aanbevolen en daarnaast maakt de werelderfgoedstatus van Cinque Terre de streek voor ons natuurlijk al helemaal onvermijdelijk. Zoals te doen gebruikelijk schort het bij ons echter aan de voorbereiding: hoewel we vooraf alle oog hebben voor de afstand tussen beide plaatsjes (+/- 4 km) schieten we tekort in het controleren van de moeilijkheidsgraad. Iets wat we al gauw zouden berouwen…

Lees verder

Populaire berichten

De strijd tussen Romeinen en Germanen was een kamp tussen beschaving en barbarij. Fort Saalburg lag op de scheidslijn

Het was een paar jaar na het Romeinse echec in het Teutoburgerwoud dat de Cheruskische broeders Arminius en Flavus elkaar troffen; met het water van de Wezer tussen hen...

Aaneenschakeling van absurde gebeurtenissen typeren kafkaiaans Praag

Lang, lang geleden, toen auto’s nog niet standaard waren uitgerust met ingebouwde navigatiesystemen, de euro nog niet was ingevoerd en Tsjechië nog geen lid van de Europese Unie was,...