Voetballen met Gaudi in bar Celona

Dit had eigenlijk een verslag moeten worden over mijn bezoek aan het werelderfgoed Palau de la Musica, een concertgebouw dat samen met het ziekenhuis Hospital de Sant Pau op de Unesco-lijst staat. Het is het alleen niet geworden. Hoezeer ik namelijk ook mijn best deed; in bar Celona bleek eens te meer dat het leven van een werelderfgoedreiziger bepaald niet over rozen gaat. Gelukkig hadden we Gaudi nog…

Verder lezen →

Het fundamentele belang van de abdij van Lorsch

Lorsch

Eerder schreef ik al over de werelderfgoedsites Plitvice, Parijs en Cinque Terre. Stuk voor stuk sites van wereldklasse die ik helaas moest laten begeleiden door belabberde hapsnapshots. Haarscherpe opnames hadden wellicht geholpen de universele waarde van de sites beter tot hun recht te laten komen maar camera en fotograaf waren toendertijd nog weinig ontwikkeld. Het is dan ook te begrijpen dat u niet verder bladerde op de website of uw facebookvrienden daarvan met een “like” op de hoogte bracht. Dat lag niet aan u maar aan mij (en mijn plaatjes). Jammer genoeg moet ik u melden dat het er in dit artikel over de abdij van Lorsch niet beter op wordt.

Verder lezen →

In Cinque Terre loopt het pad van de liefde over pieken en dalen

Cinque Terre

Het duurt even maar dan heb je ook wat. Het is september 2011 en we hebben het plan opgevat om van het ene kustdorpje (Monterosso) naar het andere (Vernazza) te lopen. Een mooie wandeling langs de Ligurische kust wordt door elke reisgids aanbevolen en de werelderfgoedstatus van Cinque Terre maakte de streek voor ons natuurlijk al helemaal onvermijdelijk. Vooraf hadden we nog wel gekeken wat de afstand tussen beide plaatsjes was (+/- 4 km) maar helaas hadden we het gedeelte over de moeilijkheidsgraad wat minder aandacht gegeven. Dat bleek achteraf toch niet zo handig.

Verder lezen →

Een romance met de drie mooiste vrouwen van Parijs

Parijs

Het was begin mei 2010 en croissants, jus d´orange en de klanken van een meeslepend chanson accompagneerden mijn cadeau aan vrouwe Ech Nie, een romantisch weekendje weg naar de stad van de liefde; Parijs! Niet erg origineel misschien maar onze passie was nog pril en daar aan de oevers van de Seine, tussen Eiffeltoren en Notre Dame, ligt toevallig wel het meest bezochte werelderfgoed van Unesco. Niet dat we ons daar toen bewust van waren trouwens, wij wilden de stad gewoon gebruiken als decor op onze tour d´amour. Unesco en zijn lijst moesten we nog ontdekken.

Verder lezen →

Plitvice, de eerste stap op een lange queeste

Plitvice

Verslaafd aan drank of drugs, of allebei, een leven in de criminaliteit, op de wallen of in de goot, vechtend op de tribunes in het stadion of luisterend naar Metallica; iedereen kent wel die typische EO-verhalen waarin het miezerige leven van een aan lager wal geraakt figuur wordt verteld. Aangedikt met smeuïge details krijgt men de levenswandel van één of andere zielepoot te horen en daarbij vergeet men vooral niet te benadrukken dat een Goddeloos bestaan leidt tot een eindeloze reeks aan ellende.

Murw van alle rampspoed raakt zelfs de grootste optimist, in de loop van het relaas, overtuigd van het feit dat sommige gevallen echt hopeloos zijn. Niet te redden. Maar net op het moment dat de demonen zich écht voorgoed meester lijken te maken van de verloren ziel volgt dan gelukkig de verlossing. Jezus stapt hun leven binnen, zet de boel weer op de rails en de arme drommel verandert in een bezeten zendeling.

Die stakker dat ben ik.

Verder lezen →